Kişisel Gelişimle İlgilenen Hocalar ? Ve Öğrenciler Hep Dingin Mi Olmalı…

IMG_0418

Kişisel gelişime ilk başladığım zamanlarda, gittiğim kurstaki hocaların ve oraya uzun süreden beri giden öğrencilerin neredeyse aydınlanmaya yakın, sakin, dingin, mükemmel insanlar olmasını beklerdim. Ve böyle olmadığını gördüğümde de büyük hayal kırıklığına uğrardım.
Zaman içinde bu işlere girdikçe girdikçe, ne kadar büyük bir yanılgı içinde olduğumu farkettim. Bu yolda hoca olanlar, ya da öğrenciler kendilerini törpülemeye çalışan, dalgalarda bir boğulup bir çıkan, kendileriyle uğraşan ve tekamülleri doğrultusunda çeşitli sınavlardan geçen insanlar.
Seminerler vermeye başladığım zaman, öğrenciler de benim en başlarda yaptığım gibi bana sormaya başladılar: Hocam?, ”siz hep sakin misinizdir, hiç hasta olmaz mısınız, sorununuz olmaz mı?” diye soruyorlar…
Ben de onlara verdiğim cevabı size burada vermek istiyorum. ”Canımın içi, ben sadece kendimle uğraşmayı seçmiş, her gün daha iyi bir insan olmak için mücadele eden biriyim. Bağırıp, çağırırm da, zaman zaman dedikodu da yaparım, arkadaşlarımla geç saatlere kadar eğlendiğim de olur, kendimi çikolataya boğduğum , hasta olduğum da olur. Öfke krizleri geçirip, bağıra bağıra ağlamalarım da vardır. Sorunlarım da bir doludur.”
Bu isle uğraşmak kurslara gitmek, yavaş yavaş kendimi törpülememe yardımcı oluyor. Hastaysam daha hızlı iyileşiyorum (Allah’ın izniyle), kendini öfkeyle değil de tatlılıkla ifade etmeyi, hayatımın sorumluluğunu almam gerektiğini, bütün değişimlerin kendimi değiştirerek başladığını öğrenen biri oluyorum. Ve önümde daha çok ama çok uzun bir yol olduğunu biliyorum. Düşüyorum, kalkıyorum. Ben sadece bu yolda yürümeyi seçmiş biriyim o kadar diyorum.
Hemen diğer soru geliyor? Hocam peki ben bu işlerle uğraşmaya başladım. Diğer insanlara öfkelenmeme mi gerekiyor. Hakkım yense de susmam mı gerekiyor, hep sakin mi olmam, hep gülmem mi gerekiyor?
Hayır diyorum… Yüz kere hayır, bin kere hayır…Sen sadece sen ol. Öfkeliysen bağır çağır ama tercihen kendini sakinlikle ifade etmeyi öğren. Içinden ağlamak geliyorsa ağla. Duygularını bastırma. Hakını savun. HEP GÜLMEN ,MUTLU OLMAN GEREKMİYOR. Başkasini kıskanman da normal.  Biz bu hayata, gelişmeye, öğrenmeye ve tekamül etmeye geldik. Ve beraber öğreniyoruz. Her kes birbirinin hocası, öğrencisi…Sadece bu yola çıkmak ve yolda hep beraber gelişebilmek önemli…
Sağlıcakla,
Anette İnselberg

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: