ZAMAZİNGO

Vejeteryanlar bana kızmasın ama et yemeği seviyorum. Kendimce et yerken de şöyle bir yöntem geliştirdim: Yemeden önce yediğim hayvanın ruhuna teşekkür ediyorum ve bundan sonra bir parçasının benim bedenimde yaşayacağını söylüyorum (Avatar filmindeki bir sahneden etkilendim). Ve bu ritüeli en çok yerine getirdiğim mekanlardan biri de Etiler’deki Nusret Steakhouse.

Fakat yemeklere geçmeden önce sahibinin dillere destan başarı öyküsünü kısaca anlatayım. “Nusret” Günaydın Et lokantasında çok çok uzun yıllar her kademede hizmet etmiş sonra tamam benim zamanım geldi diyerek Etiler de küçük bir dükkan işletmeye başlamış. Burası zaman içinde o kadar çok tutmuş ki Doğuş Grubu hisselerinin bir bölümünü satın almış (anlayacağınız Nusret köşeyi dönmüş) ve yine Etiler’de şimdiki büyük ve güzel mekanına taşınmış. Nusret yine işinin başında ama Instagram’a mekana gelen ünlülerle çektirdiği fotoğrafları koyma işini biraz abarttığını söylüyorlar. Neyse biz gelelim yemeklere…

Biz mekanın arka tarafında üstü açılan yerde oturmayı tercih ediyoruz. Yerimize kurulduktan sonra garson koca bir içki masasıyla karşımıza geçip bir şeyler alır mısınız diye soruyor. Yalnız ben içkiyi alsaydık ikram mı, paralı mı olduğunu anlayamıyorum ve internete girip yorumlara bakıyorum. İkram olmadığını ve gayet de pahalı olduğunu öğreniyorum (aklınızda bulunsun).

Daha sonra sipariş vermeye başlıyoruz. Başlangıç olarak tulum peynirli & cevizli mevsim salatası (çok taze, çok lezzetli, yağı, limonu kararında), füme et (denemek lazım) ve lokum (dana bonfilenin tam göbek kısmı, yumuşak ve ince bir et) alıyoruz.

Arkasından T-bone ve ribeye (dana pirzola) steak alıyoruz. Çok pişmiş olsun diyoruz ama garson bize çok pişerse kurur deyince, olabildiğince iyi pişmiş diyoruz ve beklemeye başlıyoruz. Tahta bir altlıkta koca iki et, yanında mantarlı-ıspanak sote ve fırında patatesle geliyor. İsteyen fırında patates yerine baharatlı kızarmış patateslerden (çıtır çıtır) sipariş edebilir. Etler az kanlı ama nasıl nefis anlatamam. İnsanın ağzının içinde resmen eriyip gidiyor. Bu arada ribeye’ın daha güzel olduğunu söylemeliyim.

Tatlı olarak dondurmalı havuç baklava (tadı insanı baymıyor, fıstığı tam kararında) ve portakallı trüf (çikolatanın tadı yoğun ve çok güzel) alıyoruz. Üstüne de açık çay ve kahve alarak yemeğimizi bitiriyoruz. Bitirmesine bitiriyoruz da gözümüz hep diğer masalara giden “kafes” yani iki kişilik kuzu pirzola tabağına takılıp kalıyor. Bunu da denemeli deyip kalkıyoruz.

Ve ikinci gidişimizde garson Ali Bey bize yardımcı oluyor. Çok terbiyeli, hoş sohbet ve her istediğimiz anında geldiğinden adını yazmadan geçemedim. Neyse başlangıç olarak peynirli salata aldık ve arkasından o meşhur kuzu kafesten istedik.

Biraz sonra az pişmiş pirzolamız yekpare kaburga görüntüsünde kesilmeden masamıza geldi. Özel eğitimden geçen garson eldivenlerini giydi, yaklaşık 12 parçalık pirzolayı önümüzde kesti, üst üste koyarak kemiklerin duruşuyla bir nevi kafes görüntüsü verdi. Sırttaki parçalar küçük küçük bonfile şeklinde kesildi, üstlerine kaya tuzu ve kekik serpilerek önümüze sunuldu. Anlayacağınız sunum tam bir görsel şölen şeklindeydi. Tadına gelince hiç fena değildi, pirzolaları elimize alıp sıyırmak, kemikleri kemirmek güzeldi. Ama dana pirzolayı hala tek geçerim haberiniz ola. Üstelik kafesin fiyatı da bir hayli tuzlu. “Değer mi?” derseniz bir kerelik denemelik anca o kadar…

Neyse havuç baklava tatlımız ve çay & kahve sefamızdan sonra epeyice şişmiş olarak masadan kalkıyoruz. Steak seviyorsanız buraya mutlaka gelin ve dana pirzola yiyin derim.

Mekan: Nusr-Et Steak House (Etiler)

Mekan: 4.5

Lezzet: 4.5

Servis: 4.5

Sağlıcakla,

Anette İnselberg