Kendi içimizdeki karanlığın içinden geçmediğimiz sürece

gece-gunduz11

 

Az önce bir yazıya rastladım arılar ve sinekler ile ilgili. Bir grup arıyı ve sineği bir cam şişeye koyuyorlar. Şişenin dibine de ışık. Arılar ışığa üşüşüyorlar, sinekler ise karanlığa doğru gidip şişeden çıkıyorlar. Bu örnek üzerinden hareketle arılar övülmüş, sinekler ise dövülmüş. Arıların ne kadar soylu, ne kadar çalışkan, ne kadar azimli olduğu, bunun tersine sineklerin ise ne kadar pislik, yapışkan vb. olduğu…
İşte sorun burada sevgili arkadaşlar. Bizler kendimizi arı sayıyoruz ve övüp duruyoruz ve sineklere saydırıyoruz da; sinek kadar olamıyoruz. İlla ışığa yönleniyoruz da cam şişenin içinde hapis olduğumuzun farkında değiliz. Bu yüzden ışığı görüyoruz da bir türlü ona ulaşamıyoruz. Halbuki sinek ışık mışık iplemiyor ve karanlığın içine doğru uçarak şişeden çıkıyor…
Bir kızılderili reisinin iki köpeğine dair hikayeyi okumuşsunuzdur. Birisi siyah diğeri beyaz iki köpeği varmış kızılderilinin ve kavga ederlermiş. Torunu sormuş hangisi kazanıyor diye, kızılderili yanıt vermiş, hangisini beslersem. Bu hikaye hiçbir zaman içime sinmedi. Çünkü ayrımcı bir finalle bitiyordu. Beyaz köpeği besle, siyah yani karanlık aç kalsın mesajını veriyordu nette dolaşan. Ben de siyah köpeğin günahı ne ki aç kalıyor diye düşünürdüm. Halbuki aslında kızılderili her ikisini de besliyor. Çünkü kimi zaman beyazın, kimi zaman da siyahın bilgilerine ve bilgeliğine ihtiyaç duyuyorum diyor. İkisi de canlı, ikisi de var.
Bu evrende arılar da var, sinekler de… Yaradan ikisine de gerek görmüş ki yaratmış. Sen bir arı olabilirsin. Hep ışığa uçabilirsin, hep çalışabilirsin. Ama sinek kadar aklın yoksa, şişenin dibinde debelenir durursun bu kadar basit. Ben arıyım, sinek gibi davranamam gururuna, kibrine kapılırsan da ışık önünde durur da sen ona bir türlü ulaşamazsın kısaca.
Çözüm belli… Arı gibi kal, ama gerektiğinde sinek gibi hareket et. Karanlığın içine uçmaktan çekinme. Çünkü çıkış orada, eğer gerçekten ışığa ulaşmak niyetindeysen…
Bizim için mesaj da aynen bu. Işığı görüyoruz ama ona bir türlü ulaşamıyoruz. Sürekli onun hakkında güzellemeler yapıp duruyoruz da ışığa gidip konamıyoruz. Çünkü çıkış karanlığın içinde. Kendi içimizdeki karanlığın içinden geçmediğimiz sürece, o cam şişeden çıkış yok.
İçimizdeki sineklerin, arılara yol gösterebilmesine izin vermemiz dileğiyle…

Hasan Sonsuz ÇELİKTAŞ

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s