O kadar zor günleri tek başıma atlattım ki artık kimseye eyvallahım kalmadı.

004

 

O kadar zor günleri tek başıma atlattım ki artık kimseye eyvallahım kalmadı. Bu hem bir ferahlık getiriyor -her şeyin üstesinden gelirim
evelALlah- hem de bir aldırmazlık, bir başına buyrukluk getiriyor…
Anette İnselberg

One Response to “O kadar zor günleri tek başıma atlattım ki artık kimseye eyvallahım kalmadı.”

  1. Nihat Demirkol Says:

    Ama başkalarını başarımızda ve mutluluğumuzda pay sahibi etmek de güzel bir şey. Bundan da tümden kaçınmamak gerekir. Belki de birilerini, bize yapacağı yardımla ihya olur; tabii bunu onlardan talep eder ya da onların yardımına izin verirsek. Bunun bizi kibirden de koruyacağını düşünüyorum çünkü ortaya çıkan sonuç tek bir kişinin (bizim) eseri olmadığı için onu sahiplenemeyeceğizdir. Sevgiyle.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: