Üç şeyi hatırlaman gerekiyor : Bir , ne olman gerektiğini sana söyleyenleri asla dinleme : kendi iç sesini dinle , sen nasıl olmak istiyorsun ? Yoksa hayatın harcanır gider .
İki , maske kullanma – bedeli ne olursa olsun dürüst kal . Öfkeliysen öfkeli ol. Öfkesini bastıran insanın bedeninde blokajlar oluşur . Öfke iki noktadan , tırnak ve dişlerden boşaltılır . Uzun süre öfkesini bastıran insanlar… daha çok yer , daha fazla sigara içer , daha fazla konuşurlar ; çünkü bir şekilde enerjiyi birazcık boşaltabilmek için çenelerinin çalışması gerekir . Ve öfkeli insanların elleri çirkinleşir , yamuklaşır . Herhangi bir şeyi bastırırsan bedende o duyguya karşılık gelen yer etkilenir . Ağlamak istemiyorsan gözlerin parlaklığını yitirir , çünkü gözyaşı gereklidir . Unutma , içten gelerek gözyaşı dökemezsen , gülemezsin de , çünkü bu diğer uçtur . Gülmek istiyorsan gül ,yüksek sesle gülmenin ters bir tarafı yok .
Üçüncüsü , sahici olmaktır ; şimdiki zamana sadık kal , çünkü tüm yalanlar ya geçmişten ya da gelecekten içeri sızar . Geçen geçmiştir , üzerinde durma , bunu bir yük gibi taşıma . Gereksiz yere gelecekle uğraşma , yoksa gelecek şimdiki zamanı ele geçirip yok eder ve henüz olmayanlar olmamıştır . Şimdiye sadık kal , işte o zaman sahici olacaksın . Şimdi burada var olmak , sahici olmaktır
Parmaklarınızı doğru kullanın ağrılara veda edin.
Kulak ceninin ana rahmindeki duruşunun şematik olarak aynısı. Ve tüm akupunktur noktaları kulak üzerinde bu esasa göre yer almış.
Şimdi……
akupunktur noktaları ile kalp, bağırsaklar, böbrekler, akciğerler, mide, karaciğer, safra kesesi..soğuk algınlığı ve grip, işitme problemleri, kulak uğuldaması ve çınlaması, denge bozuklukları Başınız, boynunuz, beliniz, sırtınız, bacaklarınız, kalçanız, ayaklarınız, omzunuz ağrıdığında yapacağınız tek şey kulaklarınıza masaj yapmak.
Kulağınızı baş ve işaret parmaklarınızın arasına alarak kulak kepçesinden başlayarak, dayanabildiğiniz kadar güçlü ve sıkarak masaj yapın.
İlk anda bazı noktalar acıyacaktır ( bunlar bedendeki ağrıyan bölgelerin kulaktaki refleks noktalarıdır ) kısa bir süre sonra bu ağrılar kaybolacak. 2 -3 dakika bu masajı yapmanız yeterli olur. İsterseniz uzatabilirsiniz de. Zaten masajın sonuna doğru bedeninize bir sıcaklıklığın yayıldığını hissedeceksiniz. Bunun ardından ağrılarınızın azaldığını ve kaybolduğunu da… Hiçbir yan etkisi olmayan bu uygulamayı herzaman her yerde kendinize ve ağrısı olan yakınlarınıza uygulayabilirsiniz. Yorulduğunuzda, uzun otobüs ya da araba yolculuklarında oturmaktan ağrılara maruz kaldığınızda, çok üşüdüğünüzde ve bedeninizi
dengeye kavuşturmak için mucize benzeri bu uygulamayı kullanabilirsiniz. Önemli olan kulağın her noktasına dokunun.
Kulağınız size hemen yanıt verecektir. Kulaklar bedeni hisseder, görür ve duyar. Siz de şefkatli ellerinizi esirgemeyin
alıntı
not: tıbbi bir sorununuz olduğunda doktorun vereceği tedaviyle beraber alternatif tıp tavsiye edilir…
Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın… “Nereden çıktın bu vakitte” dememeli, bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında; “Gözünün dilini” bilmeli; dinlemeli sormadan, söylemeden anlamalı… Arka bahçede varlığını sezdirmeden, mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında; sen, her daim onun orada durduğunu hissetmelisin. ihtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin. Kucaklamalı seni güvenli kolları, …dalları bitkin başına omuz, yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı… En mahrem sırlarını verebilmeli, en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin; gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz… Onca dalkavuk arasında bir tek o, sözünü eğip bükmeden söylemeli, yanlış anlaşılmayacağını bilmeli. Alkışlandığında değil sadece, asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli. Övmeli alem içinde, baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona, övdüğünde de sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin, “hak ettim” diyebilmelisin. Teklifsiz kefili olmalı hatalarının; günahlarının yegane şahidi… Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sırdaş… Gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin. Ve sen ağladığında, onun gözünden gelmeli yaş…
* * *
Böyle bir dostum var benim. Pek sık görmesem de hep yanımda olduğunu bildiğim, yalansız riyasız dertleşebildiğim. Kuşağımın en iyisiydi hilafsız… Beraber okuduk, birlikte koştuk son 20 yılın amansız parkurunu…Katılasıya ağladık, doyasıya güldük yol boyu… Ekmeğimizi ve acılarımızı bölüştük. Çocuklar doğurduk, büyükler gömdük. Sonunda yara bere içinde oraya buraya savrulduk. Buluştuk geçenlerde… Bitaptı; kayan bir yıldız kadar ışıltılı, bir o kadar yorgun: “- N’apıyorsun” diye sordum. “- Seyrediyorum” dedi; “çaresizce, öfkeyle, şaşkınlıkla ama sadece seyrediyorum”. Seyrettiği; kuşağımızın en kötülerinin, pespayelik yarışında ipi ilk göğüsleyenlerin zirveye hak kazanmalarındaki akıl almaz gariplikti. İyiliğin ve ustalığın bu kadar eziyet gördüğü, kötülüğün ve yeteneksizliğin bunca ödüllendirildiği bir başka coğrafya var mıydı acaba? Okuldaki ideallerimizden, gençlik coşkumuzdan söz ettik bir süre; tozlu raftaki bir kitabı yıllar sonra merakla karıştırır gibi… Ülkemizin kaderini değiştirmeye azimliydik mezun olurken; lakin karanlığını boğmaya yemin ettiğimiz ülke, karanlığına boğmuştu bizi… Pazarda görsek tezgahından meyve almayacağımız adamların cenderesinde bir ömür geçirmiş, tünelden çıkış sandığımız ışığın, üstümüze gelen kamyonun farı olduğunu çok geç fark etmiştik. Velhasılı ne sevebilmiş, ne terk edebilmiştik. Krizde geçmişti bütün gençliğimiz; ve şimdi çocuklarımıza tek devredebildiğimiz, çok daha ağırlaşmış bir kriz… “- İşte” diye iç geçirdi kadim dostum, “…bunları seyrediyorum bir kenardan sessizce…”
* * *
İşte en çok da böyle zamanlarda bir dostu olmalı insanın… Yıllarca aynı ip üstünde çalışmış, cesaretle ihanet arasında gidip gelen bir salıncağın sınavında birbiriyle kaynaşmış iki trapezci gibi güvenle kenetlenmeli elleri… “Parkurun bütün zorluğuna rağmen dostluğumuzu koruyabildik, acıları birlikte göğüsleyebildik ya; yenildik sayılmayız” diyebilmeli… Issızlığın, yalnızlığın en koyulaştığı anda, küçücük bir kağıda yazdığımız kısa, ama ümitvar bir yazıyı, yüreğe benzer bir taşa bağlayıp birbirimizin camından içeri atabilmeliyiz: “Bunu da aşacağız! http://www.youtube.com/watch?v=bmCirwN7_8I
Can Dündar
Kelimeleri gerçeklikten ayırmaya çalış. Gündelik yaşamında birisi, ” Senden nefret ediyorum.” dediğinde, kelimelere inanma. Bu sadece anlık bir şey olabilir. Sadece bir evre olabilir.
Kelimelerden etkilenme, yoksa ömür boyu bir düşman edineceksin.
Kelimelere göre arkadaş olduğunuza göre, kelimelere göre de düşman oldunuz demektir.
Kelimelerden etkilenme, İnsana bak, gözlerine bak, bütünü hisset – sadece anlık bir tepki olabilir.
Yüz seferden doksan dokuzunda sadece anlık bir olay olacaktır. Bir şeye gücenmiştir, tepki verir ve ” Senden nefret ediyorum.” der.
Bekle, karar verme, ” Bu bir düşman” deme.
Eğer bunu söylersen, sadece başkalarının kelimelerine kanmakla kalmaz, kendi kelimelerine de kanarsın. ” Bu bir düşman ” dersen, artık bu kelime yapışacak. Ve o insan yarın değişse bile, sen değişmeye o kadar hazır veya istekli olmayacaksın, onu içinde taşıyacaksın.
O zaman ısrarının sonu olarak bir düşman edineceksin. Düşmanların yalandandır, arkadaşların yalandandır, çünkü kelimeker gerçek değildir.
Duygularınız sadece siz var olduğunuz için varlar. Önce siz vardınız.
Tıpkı şuna benziyor: Siz gökyüzüsünüz, duygularınız ise orada uçuşan bulutl…ar. Bazı bulutlar beyaz ve pamuk gibidir, bazıları koyu ve karanlık, bazıları yağmur bırakır ama hepsi doğal olarak ortaya çıkıp sonra kaybolur.
Duygular da böyle; onlar düşüncelerden ortaya çıkar, bir süre bedende var olurlar ve sonra geldikleri gibi hızla kaybolurlar.
Bu yüzden HÜZÜN kapınızı ne zaman çalacak olsa kapıyı açın ve içeri gelmesine izin verin.
Sonsuza kadar kalamaz..duygular her zaman hareket halindedir, sabit değildir.
![1385606_10151687990371527_1698485511_n[1]](https://anetteinselberg.com/wp-content/uploads/2013/12/1385606_10151687990371527_1698485511_n1.jpg)
ZAMAZİNGO 