Herkes kendi uçurumunu yüreğinde taşır.

Her şeyin bir yüreği vardır. Dağın, taşın, ırmağın. İş onu bulmaktadır.

Bir bakışta kimse kimseyi kolay kolay anlayamaz.

Ağanın, bey’in olduğu yerde, sevdaların acıya, ateşe, ayrılığa, yoksulluğa, zulme bulaşması mecburdur. Her sevda hikayesi, sevda hikayesi olmaktan başka bir şeydir aslında. Her sevdanın bir yanı da zulüm hikayesidir.

… Her yürek ses veren bir uçurumdur.

Aşık kısmının diline zincir vurulmaz. Aşık kısmı yürektekini söylemiyorsa eğer sazına namertlik ediyor demektir. Sazın da sözün de hukuku vardır. Saza da söze de yasak konulmaz. Gün gelir o yasak, koyanını yer ilkin. Sazın sözün hukuku ölüme yenik düşmez.

Yasak bir sevdaya at koşturanlar, dünyanın öteki ahvaline suskun kalmalı.

Konuşan bir uçuruma inanmak, çoğu zaman birçok başka şeye inanmaktan çok daha az tehlikelidir.

Aşık demek, yalnızca iyi saz çalmak, kudretli türkü söylemek demek değildir. Aşık dediğin gönül toprağına tohum düşüren kişidir.

Hayat diye bize yaşattıkları şey, koskoca bir sayıklama değil mi?

Zaman en çok sahip olunması gereken şeydir. Zaman bize sahip olur ve zaman tanır. Biz, bize tanınan zamanı değerlendirir, kullanırız. Yazgımız gibidir zaman da; küçük irademizle, büyük irade içerisinde kendimize yer açarız. Bütün bunları bilmekse zaman alır. Her zamanın kendi bilgisini zamanında bilmek, ömrü iyi kullanmaktır. Böyle ömürlerin ardından pişmanlık yaşları dökülmez. Çünkü pişmanlıklar yaşanmamış gerçeklerin bilgisidir.

Güzellik, bin bir lisan kullanır. Dağ bin bir lisanla yazılmış uzun bir masaldır.

Toprağı bölen, malı bölen, emeği bölen, sevdayı da bölecektir elbet. İnsanları birbirine yasak edecektir. İnsanların birbirine yasak olduğu yerde, her vahşet muteberdir.

Ben bir şey önermiyorum. Ben kendi yanılsamalarımı bile güçlükle koruyabiliyorum. Başkalarınınkine hangi güçle, nasıl karışabilirim?

Masalın yoluna çıkmak için gerçeğin yollarında can tüketmek gerekir.

Aptal olanın aptallığı bir çeşit emniyettir; ne ki aptal olan tehlike anlarını savuşturmakta güçlük çeker. Aptal olan gizi saklar, lakin yazgının gizi zorlamak için fal açtığı oyunlarda da aptallık eder. Ele verir. Kurnaz olan, tehlike anlarını savuşturur, önüne çıkan maniaları aşmakta hüner gösterir; lakin aşamadığı yerde, köşeye sıkıştığında her şeyi kurnazlıkla aşikar eder. Kurnaz olanın hayatta kurtaracağı en önemli şey kendi paçasıdır.

Her şeyi öylesine yitirdik ki.. Bir daha dönmemecesine. Belki de her şey geçmişte kaldı. Bir daha yaşanamayacak olan o şey. Biz işte onu yitirdik. Her şey boşlukta silindi.

Lal Masallar/ Murathan Mungan

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: