ZAMAZİNGO

Bir pilot arkadaşıyla Kaliforniya üzerinde uçuyormuş. Arkadaşına, “Aşağıdaki güzel göle bak. Onun yakınında doğdum, şu benim köyüm” demiş.
Gölün yakınındaki tep…elere yaslanmış küçük bir köyü gös­terir ve “Orada doğdum. Çocukken gölün kıyısında oturur balık tutardım; balık tutmak merakımdı. Fakat o zamanlar, göl kenarında balık tutan bir çocukken, gökyüzünde uçaklar geçerdi ve bir gün pilot olacağımı, kendim uçak uçuracağımı düşünürdüm. Bu benim tek hayalimdi. Şimdi gerçekleşti ve ne mutsuzluk! Şimdi sürekli aşağıdaki göle bakıyorum ve emekli olup yeniden balık tutmaya gideceğim zamanı düşünüyorum. O göl o kadar güzel ki…” der.
İşler böyle yürüyor. Olaylar bu şekilde başına geliyor. Çocukken bir an önce büyümeye can atarsın, çünkü yaşlılar daha güçlüdür, genç insanlar daha güçlüdür. Bir çocuk hemen büyümek ister. Yaşlılar bilgedir ve çocuk yaptığı her şeyin daima yanlış olduğunu hisseder. O zaman yaşlı insana sor – o da hep çocukluğun kaybolduğunu, her şeyin yittiğini düşünür; cennet çocukluktaydı. Bütün yaşlı insanlar çocukluğu, masu­miyeti, güzelliği, hayal dünyasını düşünerek ölür.
Sahip olduğun her şey faydasız, sahip olmadığın her şey fay­dalı görünür. Bunu hatırla, yoksa meditasyon asla gerçekleşe­mez, çünkü meditasyon bu demektir – zihni, zihnin işleyişini, zihnin yolunu anlamak.
Zihin diyalektiktir, tekrar tekrar ters tarafa gitmeni sağlar. Ve bu sonu olmayan bir süreçtir; sen onu birden bırakma­dıkça, sen birden oyunun farkına varmadıkça, sen zihnin oyununu birden fark etmedikçe ve ortada durmadıkça, asla sonu gelmez.
Ortada durmak meditasyondur. OSHO

Yapısı, bindu denilen merkezi bir nokta, merkezden yayılma ve dairesel dış sınırlama şeklinde olmak üzere düzenlenmiştir. Yani bütün mandalalar da aynı tipik düzenleme vardır ve resimler genelde simetrik yerleştirilmiştir. Daire ya da kare olan biçimler iç içe geçmiş, hepsinde merkezle olan ilişki belirtilmiştir. Bu durum bütünlüğü[3], Öz’ü simgeler. Öz yalnızca bir merkez değil, tümüyle bir insanı (bilinç ve bilinçdışı birlikteliği ile) temsil eder. Yaradılış içindeki daire, tekerlek ve dörtkenarlı olan her şey Öz’ün simgeleri olarak ortaya çıkar. Ortak merkezli bu figürlere MANDALA denir. Bilinen en eski dinsel figürlerden biridir ve en eski örneği de güneş çemberidir.

Merkezi olan bir daire aslında doğada bulunan bir desendir. Biyoloji, fizik, kimya ve astronomide görülür. Örnek olarak, merkezinde çekirdek olan hücre, buz kristalleri, atomun yapısı, çiçekler, ağaç kesitindeki halkalar sayılabilir. Görüldüğü gibi birleştiren bir merkez etrafında bütünleşmiş bir yapı tamlığı gösteren birer mandala desenleridir. Makro kozmosta dünya ve diğer gezegenler daireler çizerek bir mandala oluşturur. Galaksiler sarmal bulutlarla tüm evren henüz keşfedilmemiş dev bir mandala oluşturmaktadır.

Mandala bireyleşme[4] (bölünmezleşme) simgesidir. Sıradan zihinlerin “aydınlanma”ya doğru değişimi ve zihinsel sağlıklı olmaya yardımcıdır. Yontma taş devrine kadar uzanan her kültürde, her halk topluluğunda rastlanır. Örneğin:

*Pueblo ve Navako yerlilerinde kumdan resimler şeklinde görülür. Kum mandalaların yaratılması çok uzun saatler veya günler sürebilir. Tibetli Budistler geleneksel kum mandalalarını yapma ve bozma sırasındaki seremonilere büyük önem verirler. Renkli kayalar kum haline dönüştürülmüş olarak ince tüplere doldurulur. Tahta zemine çizmiş oldukları şekillerin üzerine merkezden dışa doğru çalışarak büyük bir işbirliği ve konsantrasyon içinde kumları yerleştirirler. Kumun bozulması da özel bir sıra ile yapılır ve bu bozma işlemi maddi hayatın geçici tarafını sembolize eder. İpek bir torba veya cam kavanozlarda toplanan kumlar ırmak veya hareketli bir suya götürülüp doğaya bırakılır. Bu sebeple sembolü muhafaza eden materyal asla ikinci bir kez kullanılmaz.

Mandaladaki büyüsel çember bilinç ve bilinç dışını çevreler. Öz’ün simgesi olarak ortaya çıkar. Yani ruhumuzun aynasıdır denilebilir. Bu nedenle çizim ve boyamalar ara verilmeden çalışılarak bitirilir. Çünkü bir sonraki güne bırakılırsa ruhsal durumumuz değişeceği için başka bir ruh durumuyla çizilecek mandalalar da farklı olacaktır.

*Eskimo şamanlarının maskeleri “merkezi bir boşluktan yayılan ortak merkezli dairelerin” biçimine sahiptir.

*Azteklerin dairesel takvimi hem zaman hem de dini inanışlar için (günlerin ve kaderlerin hesabının yapıldığı) kullanılmış, “güneş taşı” denilen 3.56 m çap, 25 ton ağırlığında kara mermerden yapılmıştır. Üzerinde kabartmalar vardır. Ortada güneşin yüzü, yanlarda pençe şeklinde elleri, haç şeklinde kolları dört unsuru simgeler (toprak, su, hava, ateş ).

*Hıristiyanlıkta mandalalar özellikle orta çağın ilk dönemlerinde sık görülür. Çoğunda İsa merkezde ve dört ana melek veya sembolleri çevresinde gösterilir.

*G. Bruno[5] hafıza sanatı çalışmalarında mandalaları hatırlatan diyagram formundaki figürleri kullanmıştır. “Otuz mühür” adlı eserinde açıklaması güç tanımlardan ve herkesin kendi tecrübelerini yerleştirebileceği bir çarklar sisteminden bahseder.

* Eski Mısır medeniyetinde Horus ve dört oğlu da aynı şekilde temsil edilir. Dört ana yönün bekçileridir ve biri insan başlıdır. Horus ise dünyada yol gösteren (ruhu uyandıran, manatik ateş) Tanrısal kişi olarak bilinir.

*Doğuda TAO sembolü olan ying-yang hem zıtlığı hem de birliği ifade eder. En etkileyici ve sanatsal değeri olan mandalalar ise Tibetli Budistler tarafından yapılanlardır. Dinsel törenlerde bir yantra, bir tefekkür aracı olarak bilinir.

*Birçok halk dansları ve törenlerdeki dansların bir merkez çevresinde çember biçiminde dönüldüğü, dört köşeye doğru çekilerek yine merkeze doğru gelindiği örnekleri vardır. Hindistan’da bu dansa MANDALA NRİTHYA yani mandala dansı denir.

*Ortasında bir çeşme ya da şadırvan ve bunun etrafında insanların dolaştığı kare bir alan olarak mandala kutsal mimariye de yansımıştır. Rönesans dönemindeki çizim ve tasarımlarda da yoğun bir şekilde görülür. İç içe dairesel bir yapı, yıldız şeklinde merkezden çevreye uzanan yollar ve ortada kare bir meydan gibi ideal şehir planlarının çiziminde kullanılmıştır. Kiliselerin camlarını süsleyen (rosy window) şekillerde kullanılmştır.

Mandala “orta yol” un görünümleridir, Doğu da buna TAO derler. Batılı için ise iç ve dış gerçeğin karşıtlarını birleştirme, kişiliğin bütünlüğüne kavuşturulması görevini görür. Bu birleştirici sembol kendini çeşitli biçimlerde gösterir ve ne zaman belirse ego ile bilinç dışı arasındaki denge onarılır. Yani bu figürler yalnızca düzeni dile getirmezler, düzen oluştururlar da. Matematiksel yapısıyla tüm ruhun en eski düzeninin resimleridir ve amacı kaosu kozmos’a dönüştürmektir.

İsviçreli psikiyatrist C. G. Jung (1875-1961) rüya analizleri çalışmaları sırasında mandalaları keşfetmiş onlar üzerinde çalışmış ve yorumlamadan önce 14 yıl onlarla ilgili incelemeler yapmış, kendi kişisel gelişimi için kullanmış ve deneyimlerini kayda geçirmiştir. Daha sonra da psikoterapi de uygulamıştır. “1918-19 döneminde her sabah o zamanki ruh haline tekabül etmiş görünen küçük bir dairesel taslak, bir mandala çizdim. Bu çizgiler yardımı ile günlük psikolojik dönüşümlerimi gözlemleyebiliyordum. Mandala çizmeye başladığımda gördüğüm her şey, izlediğim her yol, attığım her adım tek bir noktaya geri dönüyordu. Orta noktaya gittikçe açık olmaya başladı ki mandala merkezdi. Merkeze, bireyselleşmeye giden yoldu” diye anlatır Jung. “Benliği, kişiliğin bütünlüğünü” keşfettiğini belirtir. Daha sonraları da Doğunun törensel mandala diyagramlarının, psişik bütünlük için bir araç olarak işlev gördüğünü fark eder. “Mandala psişenin mikro kozmik doğasına tekabül eder” der Jung.

Mandala dört yöne açılımı ile yeryüzünün dört ilkesini, psişik niteliği birleştiren kare şekli ile bütünlüğü ve tekliği ifade etmektedir. “Eğer ruhun bir kare olduğuna ilişkin geçmişteki Pisagor görüşünü kanıt olarak kullanırsak, mandala tanrıyı üçün katlarının ritmi olarak, ruhu ise statik dörtlü, yani dört renge bölünmüş halka olarak açıklar. Bunun derinindeki basit anlam, ruhun tanrıyla birlikteliğidir.” der Jung. Daire, dörtlü ve üçlü ritim birbirlerinin içine öyle girerler ki biri aynı zamanda diğerinin de içinde bulunur.

“Mandala resimleri çoğunlukla akıl hastaları tarafından, bunların arasında da tartıştığımız bağlantılar hakkında kesinlikle en ufak bir bilgisi dahi olmayan kimseler tarafından çizilir. Hastalarım arasında, mandala çizmeyen, bunun yerine dans eden kadınlara rastladım. Dans figürleri de resimlerle aynı anlamı ifade eder. Hastalarım simgelerin anlamı hakkında çok az şey söyleyebildiler, ancak bu figürler kendilerini mest ediyordu. Bir biçimde kendi öznel psişik durumlarını ifade ettiklerini ve bunun üzerine bir etkiye sahip olduklarını hissediyorlardı” der Jung.

Mandalaların çözüme kavuşturduğu sorunu anlarsak hastaların niçin böyle bir “mükemmel uyum” duygusuna kapıldığını da anlamış oluruz. Jung’ un tanımladığı psişenin yapısı[6] ve özben[7] in oluşma süreciyle mandalanın etkisi anlaşılabilir. “Bütün insan olmak, kişiliğin göz ardı edilmiş yönleriyle uzlaşmaya varmak demektir. Bilinç ve bilinç dışından herhangi biri öteki tarafından baskı altına alınır ve yaralanırsa ikisinin bir bütün olma olanağı ortadan kalkar. Her ikisi de yaşamın yönleridir ve her ikisine de eşit fırsat verilmelidir. Bu aynı anda yürütülen çelişki ve işbirliği anlamına gelmektedir. Eski örs ve çekiç ilişkisi böyledir. Örs ve çekiç arasında “demir hasta” kırılmaz bir bütün, bir “birey” durumuna gelir. Bireyleşme sürecinden anladığım, kaba çizgileriyle budur”.

Dışsal etkiler nedeniyle dikkatin dağılmasına önlem almak ve yayılmayı engellemek üzere merkezin çevresine çizilen çember aynı zamanda kişiliğin en iç kutsal alanını da belirler. Yuvarlak ya da kare biçimli koruyucu duvarlar bir patlamayı ve kişilik dağılmasını önlemek ve içe dönük bir amacı göstermektedir. Tenemenos denilen çit şeklindeki bu yapı Yunancada tapınağın veya kutsal yerin çevresi anlamını taşır. Orta kısmı boştur. Tarihsel açıdan bakıldığında tanrı daireyle, tanrıça da kareyle sembolize edilir. Ama tanrının oturduğu yerde kimse yoktur, tanrıça yerine ise yeryüzü ya da ruh diyebiliriz.

Mandala uzlaştırıcı bir semboldür, bütünlüğü ve tekliği ifade etmektedir. Tanrının insanla uzlaşması Hıristiyanlık’ ta İsa veya haç sembolü ile ifade edilmekte. Doğu’da tanrının yerini kişinin bütünlüğü almıştır bu nedenle mandalaların merkezine çok çeşitli motifler yerleştirilmiştir. Çiçek, yıldız, güneş, haç vs. Buna “tanrısal kalp”, “sonsuz alan” gibi isimler de verilir.

Daire hareketi, insan yaradılışındaki bütün aydınlık ve karanlık güçleri, dolayısıyla her türden psikolojik karşıtları harekete getirmesi bakımından manevi bir anlam taşır.

“Tekerlek dönmeye başlar ve bu güneşin, harekete geçtiği, yola çıktığı anlamındadır. Yani TAO etkili olmaya başlar ve liderliği ele alarak yol gösterici olur”. Jung’cu psikolojiye göre bu kavram, kabaca kişiliğin bütün yönlerinin bu harekete doğru çekildiği “kendi etrafında dönmek “ olarak tanımlanabilir. “Tao’yu bölünmüş olanı birleştirmeyi amaçlayan bir yöntem ya da bilinçli bir yol olarak yorumlamak gerekir. Batıda bu kavramın karşılığı yoktur” der Jung.

Mandala sembollerinin psişenin derinliklerinden ortaya çıkışı her zaman kendiliğinden bir olaydır, kendi düzenlerine göre gelir ve giderler. Ancak etkileri çok büyük olabilir, çünkü çeşitli psişik karmaşaları çözüme ulaştırabilirler.

Mandala da temsil edilen süreçleri tefekkür etme amacı, Yoginin ilahiliğinin içsel olarak farkına varmasıdır. Mandalalar doğum yerleri daha doğrusu doğum kapları, bir Buda’nın yaşam bulduğu Lotus çiçekleridir. Yogi lotus pozisyonunda oturarak, ölümsüz bir varlığa dönüştüğünü görür.

Sadece bir resmin boyanması bile karamsar bir ruh durumunu iyileştirmede veya gerilimi azaltmada etkili olabilir. Son zamanlarda çocukların okul öncesi eğitiminde de mandala boyamalardan yararlanılmaktadır. Bu şekilde öğretmenler öğrencilerin iç dünyalarını daha iyi tanıdıklarını ve onlara yaklaşımda faydalandıklarını belirtmekteler. Ayrıca mandala çalışmalarının çocukların gruba uyum sağlamasında etkili olduğu ve dinleme becerilerine de olumlu katkılarından bahsedilmektedir. Kendi yaratıcılıklarını keşfetmekte yardımcı olurken dikkat sürelerinin de uzadığı ve stresi azalttığı görülmüştür.

Amaç kişinin bölünmez bir bütün durumuna gelmesidir. Tek, uyumlu ve biricik olmak demek insanın kendi özü olmasıdır. Bu yetenek gizli bir güç olarak herkeste vardır. İçimizdeki karanlıkları göremezsek bütünlüğümüze asla ulaşamayız.

[1]“Psişik içeriklerin, egoyla olan ilişkisini koruyan fonksiyon veya aktivite. Bir tür çevreye dönük algılama ve yönelme organı gibi” C.G.Jung

[2] Unutulmuş, bastırılmış, bilinçsizce algılanan, düşünülen ve hissedilen şeylerden oluşur. Jung bunu kişisel ve kollektif bilinçdışı olmak üzere ikiye ayırır.

[3] İnsanın ruhsal bakımdan bütün, yani apayrı kendi başına bölünmez bir birlik, ya da tamlık durumu.

[4] “Kişiliği biçimlendirmek üzere yol alan bilinç dışındaki merkezileştirme süreçleridir” C.G.Jung.

[5]Düşünceleri ile Rönesans’ın tohumlarını atmış ve günümüze halen ışık tutan şair, filozof. Avrupa orta çağ engizisyonu tarafından 17 Şubat 1600 de yakılarak öldürülmüştür.

[6] Psişe birbirine karşıt, fakat aynı zamanda birbirini tamamlayan bilinç ve bilinçdışı denilen alanlara sahiptir.

[7]Bilinç ve bilinçdışını kucaklayan dairenin bütünüdür. Ben bilinçli zihnin merkezi, Özben de bütünlüğün merkezidir. Jung’un “kendini gerçekleştirme” olarak adlandırdığı, bireyleşme yolunda son duraktır

kaynak: facebook ex mind sayfası

Reyhan Doğan İydir

1. Öncelikle kadınların aklına piç denildiğinde şöyle taş ötesi bir tip gelirken,

Efendi adam denilince böyle bayık bakışlı, ana kuzusu bir tip gelir.

2. Ceplerinde taşıdıkları şeytan tüylerinden olsa gerek, piç adamlar çok feci eğlencelidir.

Ama efendi adamlar öyle mi? O kadar bayıklardır ki, “Bitse de gitsek” der dururuz.

3. Piç adamlar, kırk yılda bir iyi şeyler yapar; bu da ayaklarımızı yerden kesmeye yeter de artar bile.

Efendi adamlar ise her şeyi doğru yaptıklarından, hataları daha zor affedilir. Aman canım onlar da efendiliklerini bilip hata yapmasınlar, napalım öyle değil mi?!

4. Bir de X genimizle taşınan mazoşistliğimiz var ki, hiç sormayın. Bu yüzden de acı çektirip, ağzımıza sıçan erkekleri daha çok seviyoruz.

&Bunu da bir piçten daha iyi kim yapabilir, öyle değil mi?

-Daha çok acı istiyoruuuz!!111

5. Ruhunda azıcık psikopatlık taşıyanlarımızın da en büyük keyfi: Kaçanı kovalamak!

Bir piç yine bu durumda yardımımıza koşar!

Efendi adam kaçmaz, kovalamaz; efendi adam öylece mal gibi durur.

6. Şehir efsanesi mi yoksa gerçek mi bilinmez ama, piç adamların yatakta da daha iyi olduğuna dair bir takım söylemler duyduk.

Efendi adamla kıyaslamıyorum bile.

7. Efendi görünen erkeklerin de ağzına sıçmasından bıkan kadınlar; efendi efendi piçliğini yapan erkekleri ister.

Dürüst olsun, benim olsun!

8. İlişkide aşk, şehvet, tutku, fırtına isteyen; sıkıcıklıktan köşe bucak kaçan kadın aradıklarının hepsini, bir piçte bulacaktır.

Efendi adamın ilişkisinde gel-git yoktur, sıkıcılık, bayıklık vardır. Ay yazarken bile içim kalktı.

10. Efendi adam herkese iyi davrandığı için, kadınların kendilerini özel hissetmelerini sağlayamazlar.

 ncak piç erkek sadece esas kadına iyi davranır. İşte bu da, esas kadın olmayı isteyen her kadının kalbini eritir.

Eğlenmek ya da sıkılmak, sevmek ya da sevilmek, sevinçten yerinde duramamak ya da üzüntüden bir yere sığamamak.. Bunları bir daha yaşayamayacak olmanın verdiği duyguyu ne kadar hissetmeye çalışsak da boş aslında.. Peki ya pişmanlıklar?

Avusturyalı Bronnie Ware ölüme sadece 12 hafta uzakta olan hastalarla ilgilenen bir hemşire.. Ve bu insanların pişmanlıklarını birinci ağızdan dinleyen bir çift kulak..

Başkalarının benden beklediği hayatı yaşamak yerine benim için doğru olan hayatı yaşama cesaretimin olmasını isterdim..

Çok fazla pişmanlık cümlesi duydum fakat tüm bunların arasında en çok dile getirilen kesinlikle buydu. İnsanlar hayat denilen olgunun sonuna geldiğini fark ettiklerinde ve dönüp arkaya baktıklarında yapmak isteyip de yapamadıkları çok fazla şeylerle karşılaşıyor. Pek çok insan hayallerinin yarısını dahi gerçekleştirmemiş halde ve bunun yaptıkları veya yapmadıkları seçimler nedeniyle böyle olduğunu bilerek ölüyor. Fakat birçokları maalesef yaşam ellerinden kayıp gidene kadar bunun farkına bile varmıyor..

Keşke o kadar çok çalışmasaydım..

Bu cümle, hemşirelik yaptığım süre boyunca neredeyse her erkek hastamdan duyduğum bir şey. Çocuklarının büyüme süreçlerini, biricik eşlerinin hayat arkadaşlığını kaçırdıklarından bahsediyorlardı.. Kadınların da bunu söylediği olsa da eski bir jenerasyondan gelmeleri sebebiyle çoğu kadın evin geçimini sağlayan kişi olmuyor.

Keşke duygularımı ifade etme cesaretim olsaydı..

Birçok insan çevresindeki insanlarla olan ilişkisine zarar vermemek ya da onları kırmamak için duygularını  tam manasıyla ifade edemiyor. Bu nedenle sıradan bir varoluş içinde hiçbir zaman gerçekten olabilecekleri kişi olamıyorlar. İşte bunun sonucunda gelen kırgınlık ve küskünlükler, bu insanların üzerinde büyük bir yük haline gelmişti ve yaşadıkları hastalıkların sebeplerindendi.

Keşke arkadaşlarımla olan bağımı kopartmasaydım..

Birçok insan ölüm denilen kaçınılmaz illetin kollarına düşene kadar eski arkadaşlıklarının, yaşanmış olan güzel günlerin değerinin farkına varamıyor.Ölüm artık iyice onları kolları arasına aldığında ise bu insanları bulmak pek de kolay olmuyor. İşte bu nedenle arkadaşlıklarına hak ettiği zamanı ve değeri vermemekten kaynaklanan pek çok pişmanlık vardı. Herkes ölürken birilerini özlerdi..

 

Keşke kendi mutluluğuma daha çok izin verseydim..

Şaşırtıcı bir şekilde, insanların dile getirdiği pişmanlıklardan birisi de bu. Ölüm gelene kadar çoğu mutluluğun bir seçim olduğunu fark etmiyordu. Eski davranış biçimlerine ve kalıplara sıkışıp kalmış oluyorlardı. Değişim korkusu hem etrafındakilerine hem de kendilerine “mutluymuş gibi” davranmalarına sebep oluyordu. Ama içlerinde gerçekten gülebilmenin ve aptallıklar da yapabilmenin özlemi vardı

Teşvikiye’de cici mi cici bir sanat galerisi. İçinde Işıl Hanım ve melekleri… İyi niyetini, sıcacık enerjisini, samimiyetini hemen hissediyorsunuz. Sonra başlıyor melek tasarımlı kolyelerini anlatmaya. Hepsi elinin emeği, gözünün nuru. Hiç birini birbirinden ayıramıyor. Her meleğin verdiği mesaj farklı, açtığı kapı farklı, sizi koruduğu alan farklı. Konuşmamızın ortasında içeri gidiyor, bu size gerekli olan melek deyip geri geliyor.

Bakıyorum benim ihtiyacım olan melek neymiş:

Baş Melek Mikail (Güven) Mesajı aynen şöyle: En ufak bir korku parçası bile seni Bir’den ayırıyor. Tüm korkularını serbest bırak… Bana havale et ve özgür olduğunu bil…

Vallahi doğru, billahi doğru. Her zaman güvenle ilgili sıkıntım olmuştur. Şimdi ne yapacağımı biliyorum. Baş Melek Mikail’i yardıma çağıracağım. Kitap ayracımı da her gördüğümde içime rahatlık yayılacak…

Siz de kendi meleğinizi, kolyenizi, mesajınızı alın, hatta en güzeli sevdiklerinize de hediye edin. Daha sevgi dolu, daha güvenli, daha mutlu, daha bereketli bir dünyaya adım atalım. Sizin de bunda payınız olsun… (Siparişleriniz için 0536 508 19 73’ten kendisiyle irtibata geçebilirsiniz.)

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Not: Bir kaç cümleyle Işıl Hanım bu işe nasıl başladığını anlatıyor. Buyrun okuyun…

Hiç meleklerin mucizelerine tanık oldunuz mu? Ben oldum. En çok ihtiyacım olduğunda önden bir mesaj yollayarak her zaman yanımda olduklarını hissettirdiler, kimi zaman bir tüy, çoğu zaman çift rakamlarla tüm tüylerimin dikilmesiyle ve içimi kaplayan sıcaklıkla enerjilerini hissettim. Güvendeydim. Korunuyordum. Seviliyordum. Böylelikle onlarla başlayan bir serüvene çıktım. Meleklerin mesajları ve mucizelerini deneyimliyorum. Haydi! Sizler de bu deneyimi benimle paylaşın.

Sevgiler…

Işıl İpekçi

Elmas: Eski çağlardan günümüze taşların en değerlisi sayılan elmasın, kadınla erkek arasındaki aşkı güçlendirdiğine inanıldığından nişan yü…züklerinde tercih edilir. Saflık, sevgi ve neşe getirdiği söylenen elmas, cesareti ve aşkı sembolize eder. Elmas, sizi ruhsal ve ahlaksal inançlara göre yaşamınız için yüreklendirerek, kendinize ve başkalarına karşı dürüst olmaya davet eder.

1. Amy Winehouse “Hızlı yaşa, genç öl” sloganıyla rock’n’roll hayatı yaşamanın gerçekten ölümle sonuçlanabileceğini bize kanıtlayan son isim oldu.

2. Amy Winehouse, şarkılarını öyle söylüyordu ki kalbinin artık tamir edilemeyecek kadar kırıldığını şarkı sözlerini anlamıyorsanız bile sesinden anlıyordunuz.

3. Şarkıları neredeyse biyografikti, “iyi olmadığını” anlattı, “keşke bir arkadaşım olsaydı” dedi, “keşke bir daha hiç içmesem” dedi. Zaten bu yüzden ilk albümünün adı ‘Frank’ti, yani dürüst…

4. 2003 tarihli bu albümün ilk şarkısı da yine tam böyle bir şarkıydı: Stronger Than Me.

Sonradan gay olduğu anlaşılan eski erkek arkadaşa yükleniyordu Amy: ‘Senin benden daha güçlü olman gerekirdi!’

5. The Sun’a göre, son bir hafta 3 kez votka yüzünden kendini kaybetmişti.

Korumalar tarafından sahneye itildiği Belgrad konserini ve bir insanın hayatından çok kazanacakları parayı gözeten menajer ve organizatörler tarafından son ana kadar iptal edilmemeye çalışılan İstanbul konserine neden gelmediğini, gelemediğini hepimiz biliyoruz.

6. Uyuşturucuya ve umutsuzluğa yenildi ama ciğerinden şarkı söylemeyi Afrika kökenlilerin tekelinden çıkaran bir müzik devrimcisiydi o.

2 Albümle 5 Grammy ve 2 Ivor Novellos aldı.

7. Yahudi bir aileden geliyordu, taksi şoförü babasının caz albümleriyle büyüdü.

Annesi de bir eczacıydı. Babası Mitch ve annesi Janis bir süre sonra boşandı. Sahne tozunu çok erken yuttu, daha 8 yaşındayken sahne okulundaydı, 3 yaşında Sylvia Young tiyatro okulunda.

8. 16 yaşında isyankar doğası iyice su yüzüne çıktı, ilk dövmesini yaptırdı.

Esrar kullanmaya başladı. Sonradan bu yılları şu sözlerle tanımlayacaktı: “Ailem canım ne yapmak isterse, onu yapacağımı anlamıştı ve gerçekten öyleydi”

9. O dönemki erkek arkadaşı ses kaydını bir plak şirketine götürdü.

Sonradan ‘Frank’te birlikte çalıştıkları Felix Howard, Winehouse’un sesi için “Şu ana kadar karşılaştığım her şeyden farklı” dedi. Dünyanın en büyük müzik şirketi Universal’la anlaştı.

10. ‘Frank’ çıktığında henüz 20 yaşındaydı, bir caz vokalisti gibi söylüyordu.

Ne eleştirmenler tarafından pek hoş karşılandı ne de büyük bir dinleyici desteği aldı, albümü 13’üncü sıraya kadar yükselebildi.

11. Albüm promosyonlarının tam da bittiği dönemde ileride evleneceği isim olan Blake Fielder-Civil ile tanıştı.

12. Ayrılıktan aylar sonra bile hayatında hiç kimseye karşı ona hissettiklerini hissetmediğini söyledi: “Birbirimizi bir daha hiç görmeyeceğimizi düşündüm. Ölmek istedim”

13. Albüm 2006’da çıktı, dövmeleri arttı, saçları daha da kabardı.

Alkol ve uyuşturucu problemlerine dair dedikodular da bu dönemde ortaya çıktı. ‘Back to Black’in ilk şarkısı ‘Rehab’de şöyle diyordu: Bir daha hiç içmek istemiyorum. Sadece bir arkadaşa ihtiyacım var. Beni rehabilitasyona göndermeye çalıştılar. “Hayır, hayır, hayır…” dedim.

14. Belki de tüm kariyeri kendi şeytanlarını kovalamakla geçti ancak bu konuda hiç başarılı değildi.

Geçen yıl gazetelerde bir birahanenin önünde kendini kaybetmiş bir şekilde yatarkenki fotoğrafı yayınlandı, geçen ayki Sırbistan konserinde sahnede durmakta bile güçlük çekiyordu.

15. Son sahneye çıkışı ölümünden 3 gün önce Bromfield’da gerçekleşti.

16. Uyuşturucu ve alkol bağımlılığı sorunları, 2007’den ölümüne kadar haberlerde düzenli olarak yer aldı.

Winehouse, Londra’daki evinde 23 Temmuz 2011 tarihinde ölü bulundu. Uzun sürenin ardından ölüm nedeninin alkol zehirlenmesi olduğu anlaşıldı. Ailesi ve arkadaşları, 26 Temmuz 2011’de cenazesine katıldı. Daha sonra cesedi Golders Green Crematorium’da yakıldı.

kaynak: oneedio