ZAMAZİNGO

Önünüze, ve içine yapmış olduğunuz bir yanlışı koyun. Şimdi, zihninizin ne söylediğine dikkat edin. Diyor ki, eğer bu yanlışı yapmasaydın, yaşamın şimdi daha iyi olurdu… bir sürü kurguyu önünüze serip; eğer şöyle yapsaydın, böyle olurdu, bunu izleseydin, şuraya gitmiş olurdun, eğer farklı bir seçim yapsaydın, şu olurdu, bu olurdu…

Bunların hiç biri gerçek değil. Olabilecekler ile ilgili zihnin saçmalıkları… Gerçek değil. Gerçek olan tek şey; ŞİMDİ’de… BURADA…

Hadi, susturun zihninizi ve her bir yanlışı serbest bırakın. Her birini, teker teker. Yanlışınızı avucunuzun içine alın, onunla birlikte gelen zihnin konuşmasını hatırlayın ve yuvasına uçacak bir kuşu avucunuzdan bırakır gibi serbest bırakın. Salıverin ve uçup gidişini izleyin.

Sözde yanlışlarınızla birlikte, eski umutları, düşleri, düşkırıklıklarını, kusurları, utançları; salıverin, bırakın uçsun, gitsin. Siz, kimseniz, o’sunuz tam şu anda. Ve her ne yaptıysanız sizi bu noktaya getirdi.

Şimdi, burada, tam da sizin durduğunuz yerde, her şey durduğu yerde dururken, fırsatlarla çevrilisiniz. Çevrenizde farkedilmeyi bekleyerek parlıyorlar, onları gölgeleyen, sizin inatla geçmişe bağlı kalmanızdır. Tüm bu utanç duygularını salıverin ve çevrenize bakının. Şu an’ı açıkça görün.

Bakın nasıl yenilik ve fırsatlarla dolu bir biçimde parlıyor! Çimlerle kaplı bir tarlanın tam ortasında duruyorsunuz ve tarla, güneşin altında parıl parıl parlayan elmaslarla dolu. Elmasların her biri, yapabileceğiniz bir seçim, girişeceğiniz bir eylem, öğrenip gelişmek için harika bir fırsat, yaşamın şahaneliği ve güzelliğini kucaklamak için bir şans…

Salıverin eskiyi,

ŞU AN’ı kucaklayın.

Bırakın ışık saçsın. Eğilin ve alın elmaslardan birini…

 ŞİMDİ…

Harekete geçmek için bütün koşulların mükemmel olmasını beklersen,
hiçbir zaman harekete geçemezsin.
( H.JACKSON BROWN )

sevelim mi olric?…
– sevmek nedir efendimiz?
– sevmek vazgeçmektir olric..
– vazgeçtiyseniz sevelim efendimiz…

Tutunamayanlar / Oğuz Atay

Kendime  tekrar, tekrar özür dilerim, seni seviyorum; içimde senin bu acına, hastalığına sebep olan her ne oluyorsa bunun için senden af diliyorum dedim.

Bu kadar mı?

Bu kadar.

Kendimizi affetmek bizi özgür kılacaktır…

Bir gün bir kozada küçük bir delik açıldı ve bir adam bedenini bu küçücük delikten çikarmaya çalışan kelebeği saatlerce seyretti. Sonra kelebek sanki daha fazla ilerlemek istemiyormuş gibi durdu. Sanki ilerleyebileceği kadar ilerlemişti ve artık daha fazla ilerleyemiyordu ve adam kelebeğe yardım etmeye karar verdi.

Eline bir makas aldı ve kozayı keserek deliği büyüttü. Kelebek kolayca dışarı çıktı. Fakat bedeni kocaman ve kanatları kuru ve buruşuktu. Adam kelebeği izlemeye devam etti çünkü zamanla kanatlarının büyüyüp bedenini taşıyabilecek kadar genişleyebileceğini umut ediyordu; fakat bu olmadı! Gerçekte kelebek ömrünün geri kalanını kocaman bedeni, kuru, buruşuk kanatları ile etrafta sürünerek geçirdi. Uçmayı hiç başaramadı.

Adamın bu aceleci iyiliği içinde anlayamadığı, bu kısıtlayıcı kozanın ve kelebeğin o küçücük delikten dışarı çıkmak için verdiği mücadelenin kelebek için gerekli olduğuydu çünkü bu Tanrı’nın yaşam sıvısının kelebeğin bedeninden kanatlarına doğru akmasını sağlamak için bulduğu yoldu böylece kelebek kozadan kurtulduğu anda uçmaya hazır olabilecekti.

Güç istedim… Ve Tanrı beni güçlü yapmak için karşıma zorluklar çıkardı.

Bilgelik istedim… Ve Tanrı bana çözmek için sorunlar verdi.

Zenginlik istedim… Ve Tanrı çalişmak için bana beyin ve güçlü kaslar verdi.

Cesaret istedim… Ve Tanrı üstesinden gelmem için bana tehlike verdi.

Sevgi istedim… Ve Tanrı yardım etmem için bana sorunlu insanlar verdi.

İyilik istedim… Ve Tanrı bana fırsatlar verdi.

İstediğim hiçbir şeyi elde etmedim; ihtiyacım olan herşeyi elde ettim…

Yeniyi tanımak için uğraşmalı kararı sonra vermeliyiz…

Bildiklerini anlat, ama akıl vermeye kalkma;

Anlatılanları iyi dinle, ama hepsini  doğru sanma;

Sessiz kalmak bir şey bilmediğin anlamına gelmez;

Çok konuşmakta çok şey bildiğini göstermez;

Herkesi kendine eşit gör,

her kim olursa olsun bir insanı küçümsemek akılsızlık,

Çok büyük görmekte korkaklıktır.

Cesaret akıldan gelirse cesarettir,

Bilgisizlikten gelirse cehalettir…

“Kendime yapacağım yatırım en iyi yatırımdır. Bu yatırım yalnız benim değil, çevremdekilerin de hayatını iyileştirecektir. Yapacağım zihinsel, bedensel, ruhsal ve duygusal çalışmalar enerjimi artıracak ve dengemi sağlayacak.

En derin yaralarla başlar, en derin gülücükler. En yüksek uçurumlardan düşerken, öğrenirsin uçmayı. En derin denizlerde boğula boğula becerirsin, tek bir nefesle yaşamayı. (Nietsche)

“İnsanı acılar olgunlaştırmaz. İnsan içinden geçtiği (ya da içinden geçen) acıların yarattığı alanda yeni bir gözle kendine bakma fırsatını değerlendirebiliyor ise acı dağılır ve bir hediyeye dönüşür sadece. Aksi takdirde acı, gereksiz bir işkenceden öte bir şey değildir. Ayrıca insan kendine ve hayata yeni bir gözle bakma fırsatını acıya hiç gerek kalmaksızın da her AN değerlendirebilir.”

Ali Karakuş

Allah cömertçe verirken, “Ben bunları zaten hak ettim” demeyeceksin, geri alırken de, “Neden benden alıyorsun?”diye sorgulamayacaksın. Veren de o, alan da. Bize sadece kabullenmek ve sabretmek düşüyor. İngiliz atasözünü unutma: “Hayat her şeyin tersini görecek kadar uzundur… ” Prof.Dr.Arman Kırım