ZAMAZİNGO

bağlantılı olduğunu anlayabiliyorsak.

2. Değişim. Tüm yaradılış sürekli değişim halindedir. Değişimin döngülerinin var olması hariç hiçbir şey aynı kalmaz. İki tür değişim vardır : şeylerin bir araya gelmesi (gelişim) ve şeylerin birbirinden ayrılması (parçalanma). Her iki tür değişim gereklidir ve her zaman birbiri ile bağlantılıdır.

3. Değişim döngüler veya modeller içinde gerçekleşir. Değişimler gelişigüzel veya tesadüfen değildir. Bazen özel bir değişimin başka her şeye bağlı olduğunu görmek zordur. Bu genellikle duruşumuzun (bakış açısı) (değişimi gördüğümüz yerdeki durum) berrak şekilde görme yeteneğimizi sınırlar.

4. Görünen ve görünmeyen. Fiziksel dünya gerçektir. Spiritüel dünya gerçektir. Bunlar tek realitenin iki veçhesidir. Yine de, her birini yöneten ayrı yasalar vardır. Spiritüel yasaların ihlali fiziksel dünyayı etkileyebilir. Fiziksel yasaların ihlali spiritüel dünyayı etkileyebilir. Dengeli bir yaşam realitenin bu her iki boyutunun yasalarına saygı gösterir.

5. İnsan varlıkları fiziksel olduğu kadar spiritüeldir.

6. İnsan varlıkları daima yeni armağanları kazanır, ancak bunu yapabilmek için çalışmak zorundadır. İnsan varlıkların geliştirmek için kullandığı süreç “gerçek öğrenme” olarak adlandırılabilir.

7. “Gerçek öğrenimin” dört boyutu vardır. Her insanın doğasının bu dört veçhesi tıp hekimlik çarkının dört ana noktasında yansıtılır. Varlığımızın bu dört veçhesi irademizin kullanılması ile gelişir. İnsanın varlığının dört boyutu bu sürece dahil olmadıkça, kişinin bütün olarak dengeli bir şekilde tam olarak öğrendiği söylenemez. 8. İnsan gelişiminin spiritüel boyutu dört ilgili kapasite terimlerinde anlaşılabilir : a. Rüyalar, vizyonlar, idealler, spiritüel öğretiler, hedefler ve teoriler gibi materyal – olmayan bir şekilde var olan realitelere sahip olma ve yanıt verme kapasitesi. b. Şimdi olduğumuzdan biraz daha farklı yapmak veya olmak için, bilinmeyen veya kavranmayan potansiyelin bir yansıması olarak bu realiteleri kabul etme kapasitesi. c. Konuşma, sanat veya matematik gibi semboller kullanarak bu materyal – olmayan realiteleri ifade etme kapasitesi. d. Gelecek eyleme rehberlik yapması için bu sembolik ifadeyi kullanma kapasitesi – canlı bir realitede sadece bir olasılık olarak görünen şeyi yapmaya doğru yönlenen eylem.

9. İnsan varlıkları, kendi potansiyellerinin açığa çıkmasında aktif katılımcılar olmalıdır.

10. Eğer şimdi olduklarından daha fazla veya farklı olmayı diliyorlarsa, herkesin geçmek zorunda olduğu kapı iradenin kapısıdır. Kişi yolculuğu yapmaya karar vermelidir. Yolun sonsuz sabrı vardır. Yolculuk yapmak isteyenler için yol daima oradadır.

11. Kendini keşif yolculuğuna çıkan herkese yardım edilir. Ortaya çıkacak olan rehberler ve öğretmenler, ve yolcuyu gözetecek olan spiritüel koruyucular vardır. Yolcu, karşılaşma gücüne sahip olmadığı sınavlara sokulmaz.

12. Yolculuktaki tek başarısızlık kaynağı, yolcunun Kutsal Ağacın öğretilerini izlemekteki kendi başarısızlığıdır. Kutsal Ağaç’tan (1984) uyarlanmıştır,

Four Worlds Development Press, Four World’s Development Project, University of Lethbridge, 4401 University Drive, Lethbridge, Alberta, Canada, T1K 3M4.

here on earth

(Çeviri: Saffet Güler)

iklerimizi daha alçak bir ses tonu ile de aktarabilecekken niye bağırırız? ” diye tekrar sormuş. Öğrencilerden ses çıkmayınca anlatmaya başlamış: “İki insan birbirine öfkelendiği zaman, kalpleri birbirinden uzaklaşır. Bu uzak mesafeden birbirlerinin kalplerine seslerini duyurabilmek için bağırmak zorunda kalırlar. Ne kadar çok öfkelenirlerse, arada açılan mesafeyi kapatabilmek için o kadar çok bağırmaları gerekir.” “Peki, iki insan birbirini sevdiğinde ne olur? Birbirlerine bağırmak yerine sakince konuşurlar, çünkü kalpleri birbirine yakındır, arada mesafe ya yoktur ya da çok azdır.

Peki, iki insan birbirini daha da fazla severse ne olur? Artık konuşmazlar, sadece fısıldaşırlar çünkü kalpleri birbirlerine daha da yakınlaşmıştır. Artık bir süre sonra konuşmalarına bile gerek kalmaz, sadece birbirlerine bakmaları yeterli olur. İşte birbirini gerçek anlamda seven iki insanın yakınlığı böyle bir şeydir.”
Daha sonra ermiş öğrencilerine bakarak şöyle devam etmiş: “ Bu nedenle tartıştığınız zaman kalplerinizin arasına mesafe girmesine izin vermeyin. Aranıza mesafe koyacak sözcüklerden uzak durun. Aksi takdirde mesafenin arttığı öyle bir gün gelir ki, geriye dönüp birbirinize yakınlaşacak yolu bulamayabilirsiniz.”

FONDA bir masa… Arkada Sezen’in şarkıları çalsa… Ben AĞLASAM… Şişenin dibine dibine vursam…. MESELA diyorum… Sokaklardan bütün ERKEKLERİ kovsam… Bu gecelik evlerinde otursalar.. Korkmadan dolaşsam bütün şehri… Kimse DOKUNMASA bana…. Bir sandalda sabahlasam…! Alabildiğince KADIN… Alabildiğince ÖZGÜR olsam… Küfür etsem ağız dolusu, utanmasam… Şehre isyanımı haykırsam… Kim bilir kaç kere satılmıştır, bu dünyanın ANASI…… MESELA diyorum… Bu gecede ben BABASINI satsam