İstanbul’da çok büyük bir otelin açılışına davetli 30 masa yani 300 kişi var. Bu kişilere ait anlatılan hayatlar bizlere yeni bakış açıları kazandırıyor. Gezi parkından kadın cinayetlerine, çocukluğunu hapishanede geçiren çocuklardan, karısını aldatan beylere, mutsuz kadınlardan, İstanbul tarihini anlatan yazarlara  kadar bizi büyüleyen yaşamlar okumak çok etkileyici.Kitabın kahramanı Zehra’nın yaşadığı aşkı ve işine olan bağlılığını okumak keyifli. Ayrıca zaman ve boyut kavramını irdelediği bazı yerler var ki  çok beğendim.Bu kitabı mutlaka tavsiye ederim.

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Film biyografi olduğun için etkileyici ama Yves Saint Laourent’in marjinal yaşamı bana biraz fazla geldi. Sevigilisine duyduğu aşk ve onu dile getirdiği sahneler gerçekten çarpıcı. Aşk sahneleri, marka tutunma ve yükselmesini gösteren sahnelerin önüne geçmiş. Dikiş atölyesinin, kesimlerin, dikimlerin gösterildiği sahneler çok başarılı  özellikle defileleri izlemek keyifliydi. Hele zaman içinde defilelerin, podyumların gösterdiği gelişmeyi görmek inanılmaz. İnsan nereden nereye diyor…

Fransızca seviyorsanız, moda dünyasına ilgi duyuyorsanız gidilebilir. Bana göre notu altıdan fazla değil…

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Oh be sonunda biri düşüncelerimi anlatan bir film yapılmış. Son dönemdeki her film dünyanın sonunun geldiğini ve artık çare olmadığını ve uzaydaki yeni yaşamı anlatıyordu. Bu film ise bu düşünceye kulak asmamamız gerektiğini,  kolaycılık ve rahata kaçma yerine mücadele etmemizi, bugün hala bir şeyler değiştirebileceğimizi müjdeliyor. Tabi eğer çalışırsak, uğraşırsak, bunu ciddiye alırsak. Ve bunu ciddiye alan herkese üstünde T harfi olan bir rozet dağıtmak istiyorum filmdeki gibi…

Ayrıca filmde beni çok etkileyen bazı sahneleri ise şöyle sıralamak istiyorum: zamanı durdurabilmek, bir boyuttan başka bir boyuta geçebilmek, bu dünyada ışınlanma, kişisel uçma aygıtı,  yer üstünden giden trenler…

Filme tek kelimeyle bayıldım, verdiği mesajlar, vermek istediğim mesajlar… Bu dünya için çalışın ama şimdi çalışın… Mutlaka gidin derim…

Not: Tabi ki Cloony’i seyretmek te başlı başına bir zevk:)

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Filme gitmeden önce eleştirileri okudum yerden göğe koyamıyorlar, ben mi günümde değildim seyrettiğimi mi anlamadım bilemiyorum ama filmi bir türlü beğenemedim. Kızlar nefisin ötesi. Başrollerdekiler lokum gibi… Aksiyon şu bu her şey tamam… Ama sevemedim işte.

Bir de artık filmlerde ;dünyanın artık sonu geldi, kurtuluş yok,gelecek nesilleri açlık, susuzluk bekliyor, belki de birbirlerinden beslenecekler teması yaygınlaşıyor ve bunu bir türlü kabullenemiyorum…

Hepimizi ”dünya için daha fazla ne yapabiliriz”  sorusuna cevap bulup harekete geçmeye davet ediyorum…

Anette İnselberg

Mayıs 2015

Uzun süredir gidesim vardı anca kısmet oldu. Yer çok sevimli, içeri dışa uçan kumrulara ise bayıldım. Mezeler çok çeşitli; torik lakerda, avokadolu karides, levrek pesto soslu, ege otları… böyle devam ediyor. Ara sıcaklardan ahtapot ızgara lokum gibiydi. Balık şiş, mantarlı karides… Allah’ım sana geliyorum şeklinde yedikçe yedim ve balığa yer kalmadı.

İkram ettikleri kiraz,erik ve çileği midemin bir bölümüne sıkıştırıp zevkle masadan kalktım. Yolunuzu mutlaka buradan geçirin ve patlayana kadar yerin derim…

Not: Facebook sayfasından daha çok ayrıntıya ulaşabilirsiniz..

Anette İnselberg

Mayıs 2015

Macera aksiyon filmi tadında izlenebileceği gibi, spiritüel konulara gönül vermiş kişiler bilgi dağarcıklarını arttırmak için izlenebilir. Filmin bu spirüel perspektifini anladım mı? çoğunlukla hayır. Ama yine de insanın  zihnin de kapılar açıyor.

Filmin en vurucu yaklaşımlarından biri: Anne babanı, sevgilini, eşini, kardeşini sevdiğin gibi başkalarını da sevebilsek ne muazzam olur…

Herkese bu sevgiyi akıtabilmek dileğimle filme gidin derim…