ZAMAZİNGO

Oscar adaylarını da , ödüllerini de, kırmızı  halı kıyafetlerini de kısaca her bi şeyini severim bu oscarın. Baktım en iyi film ödülü almış Spotlight dün akşam koşa koşa gittim.

Yorumuma gelince konusu da, olaylar da çok gerçekçi ve sıkmadan işlenmiş. Gidilesi ve izlenilesi bir film…

Notum: 7

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Tam bir Tarantino hayranı olduğumdan film açılır açılmaz koştum gitti ee oynayanlar da boru değil tabi…

Film tam bir söz düellosu, zekayla örülmüş sohbetler lezzetli, arada ki iğrençlikler zaten Tarantino imzası taşıyor . Ama iki saat aynı hafif karanlık mekanı seyretmek bazen canımı sıktı doğrusu. Sonlara  doğru da Agatha Critsie’nin romanlarından birinde miyim diye düşündürttü bana-  Katil kim diye arandım durdum-…

Yani bu film bir Pulp Ficion değil, bir Kill Bill değil ama kötü de değil. Ortalamanın biraz üstü öyle diyeyim.

Beni en çok etkileyen ise adın karakterin ışıldamasıydı…

Yani notum 7 ona göre karar verin gariiii

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Aret Vartanyan daha önce de çok kitap yazdı ama beni çağıran ilk kitabı bu oldu. Kitap kolay okunan, kolay anlaşılır bir dille yazılmış. Kitap iki bölümden oluşuyor. Birinci bölümde; kahramanımız  Selim’in kendisini, evliliğini, hayatını, hayatındaki kadınları, hayatın anlamını sorguladığı sayfaları okuyoruz.

İkinci bölümdeyse; yeniden doğuş, tekamül, evrensel yasalar, felsefecilerin görüşleri, zaman, akışta kalma gibi konuların işleniyor. Ben Selim’in olduğu bölümü daha çok sevsem de diğer bölüm de tamamlayıcı olarak kitaba bir bütünlük getirmiş.

Son on sayfa biraz havada kalıyor ve ikinci kitaba hazırlık yapılıyor. Size diyebileceğim okunmaya değer fikirler ve üzerine düşünülecek konular veren bu kitabı alın ve okuyun.

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Alışveriş merkezleriyle pek aram yoktur, ama Kanyon onlardan değil. Oranın sürekli esen halini, yemek katını, sinemasını, alt kattaki havuz başını seviyorum. Hele orada bir Çin lokantası var ki bayılıyorum. Adı ne mi diyorsunuz: Hemen açıklıyorum Sushico…

Sıcak bir İstanbul gününde hem serinlemeye hem lezzetli yemek yemeye oraya gittik. Başlangıç olarak “Spring Roll” yani Çin böreği aldık. Çıtır çıtır ve çok güzeldi. Ben içine soya sosu dökmeden yemeyi seviyorum, ama soslayıp yemekte bir alternatif tabii. Arkasından ortaya bir suşi klasiği olan ‘’San Diego Roll’’ (somonlu, avokadolu, salatalıklı suşi) alıyoruz. Her türlü lezzete açık olan ben suşiyi sevemediğimden arkadaşım bir bir onları götürüyor ve tatlarının çok güzel olduğunu söylüyor.

Sonrasında ortaya ‘’General Tso Tavuk’’ ve ‘’Sebzeli Erişte’’ söylüyoruz. Tavuğun sosunu nasıl tarif etsem bilemedim, böyle tatlısı baskın ama inanılmaz lezzetli. Yemek bittikten sonra ben hala tabaktaki sosları sıyırmakla meşgulüm. Tavuk parçaları kızarmış, biraz sağlıksız ama ne yapalım bu lezzet için değer. Eriştenin kıvamı için ne yumuşak, ne sert ama diri diye tanımlayabiliriz. Bir başka sefer ‘’Sebzeli Pilav’’ almıştık ama o daha yavandı. Size erişteyi tavsiye ederim.

Bir defasında da burada “Kızarmış Pekin Ördek” sipariş ettik. Sunumu çok hoş, tadıysa nefisti. Bir kere ördeği içine koymanız için getirdikleri lavaşlar sıcacık. Elime lavaşı aldım, üstüne getirdikleri sostan ince bir kat sürdüm. Yine yanında getirdikleri jülyen şeklinde doğranmış salatalık ve taze soğandan koydum. En üste de çıtır çıtır pişmiş ördek dilimlerini koyup, bir güzel dürüm gibi kıvırıp yedim. Aman dikkat edin sosu üstünüze dökülmesin. Diyeceğim o ki eğer ördek seviyorsanız burada mutlaka yemelisiniz.

Bir başka sefer de başlangıç olarak “Edamame” alıyoruz. Yani anlayacağınız haşlanmış fasulye. Fasulyeleri elinize alıyorsunuz, içini açıp o bütün ve iri taneleri tıkır tıkır ağzınıza atıyorsunuz. Galiba haşlarken zeytinyağı da atıyorlar tadı biraz yağlı çünkü. Bu seferki suşi tercihimiz ise “California Roll” (yengeç bacağı, avokado, kıvırcık, mayonez) oluyor. Ben yine yemiyorum, ama arkadaşım yine bayılıyor. Arkasından İstiridye Soslu Dana Eti alıyoruz. Et güzel, malzemeler taze ama ben burada tavuklu yemekleri tercih ediyorum.

Bu güzel yemeklerden sonra da aşağı havuz katına inip Datça Murat Çiftliği’nden gelen organik ürünleri inceleyip, biraz alışveriş yapıp arkasından da çaylarımızı içip evimize dönüyoruz.

Keyifli bir öğleden sonrası için size bu programı öneririm.

Mekan: Susciho (Kanyon AVM)

Mekan: 4

Servis: 4

Lezzet: 4

Sağlıcakla

Anette İnselberg

Yazın bu sıcak günlerinde, asfalttan buram buram sıcak yükselirken, ne yapsak ne yapsak dedik ve Burgazada’ya gitmeye karar verdik. Sezonda olmamız dolayısıyla deniz otobüsü seferleri de bayağı sık olduğundan bir saat sonraki feribotu almaya karar verdik. Apar topar hazırlandıktan sonra kendimizi feribotun klimalı ortamına attık. Ben İstanbul’u seyre dalarken fotoğraf çekmek çok sonra aklıma geldi, o yüzden bir tek kız kulesi görüntüsünü sizle paylaşabileceğim.

Neyse adaya vardık ve hafif esintili, çam kokulu yollarda Kalpazankaya’ya doğru yürümeye başladık. Aşağıdaki çarşıyı dönüşe bıraktık. Zakkumların arasından yürürken bol bol fotoğraf çektik. Yaklaşık 40 dakikalık bir yürüyüşten sonra lokantaya vardık.

Bayağı büyük bahçesi olan lokantada denizi görebileceğimiz masalardan birine kurulduk. Soğuk başlangıçlardan patlıcan salatası (taze ve lezzetli), fesleğen soslu levrek (fesleğen sosu güzel, balık iri parçalı ve tazeydi) aldık. Yanına kızarmış ekmek ve içkilerimiz de gelince, değme keyfimize. Çam ağaçlı, tekneli, teknesiz, kıyı görünümlü bol fotoğraf çekiminden sonra ahtapot ızgaramız geldi. Anam anam ahtapot ızgara çok lezzetliydi. Kolları büyüklerinden seçmişler, bitmesin diye yemeyeceğim nerdeyseJ.

Ana yemeği beklerken aşağıda denize girenleri seyretmeye koyulduk, biz pek deniz meraklısı olmadığımızdan çamların arasında sohbeti tercih ettik (ama siz isterseniz mayonuzu getirip bir de deniz sefası yapabilirsiniz). Sonra güveçte cızır cızır fener kavurmamız geldi. Biberi, domatesi, zenyinyağı, balığı her malzemesi ayrı kıvamındaydı. Kilo alır mıyım endişemi bir kenara bırakıp, ekmekleri bandırıp bandırıp suyuna yedim valla. Bir de buranın kuzu tandır günüymüş ama o kadar doyduk ki deneyemedik bir dahaki sefere inşallah demekle yetindik. Yemeğin arkasından kahvelerimizi içip biraz daha keyif yaptıktan sonra çarşıya doğru yürüyüşümüze başladık. Aaa unutmadan söyleyeyim akşamları ve haftasonları mutlaka rezervasyon yapmanız gerekiyor, yoksa yer bulamazsınız.

Dönüşte Sait Faik Abasıyanık’ın (SFA) müzesine de kısaca bir göz atıp, o güzel yazılarını yazdığı evini gezdik. Mobilyalarına, koltuklarına dokunduk, aynı merdivenlerden inip çıktık. Belki ilhamı bulaşır diye her yere dokundum artık sonucu hep beraber göreceğizJ. Çarşıya indiğimizde ilk yaptığımız şey SFA’ğa ait üzerinde “yazmasam deli olacaktım” yazılı buzdolabı magneti almak oldu. Daha sonra ıvır zıvırlara da şöyle bir göz gezdirdik (bardaklar, küllükler, anahtarlıklar…). Arkasından deniz kenarındaki banklarda oturup buranın iri martılarını seyrettik, yelkenlilerin süzülüşüne baktık, mis gibi deniz kokusunu içimize çektik. Deniz otobüsümüzün gelişiyle de adadan ayrıldık.

Eğer İstanbul’dan bir günlüğüne kaçmak isterseniz Burgazada bunun için çok ideal. Çarşısı, Kalpazankaya’ya yemek için yürüyüşü (isterseniz faytonla da gidebilirseniz ama biz tercih etmedik), lezzetli mezeleri, müze gezisi, çam kokusu isterseniz bir deniz otobüsü uzaklığında olduğunu unutmayın.

Mekan: Kalpazankaya /Burgaz

Mekan: 3.5

Lezzet: 3.5

Servis: 3.5

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Bu yaz sıcağında ne yapılır diye düşündüm ve biraz serinlemek için kapalı bir yere hatta filme gitmeli diye düşündüm. Açtım neti ne var diye baktım, aaa  bir de ne göreyim bizim ”Tom Cruise”un filmi başlamış; ”Görevimiz Tehlike 5” vizyona girmiş. Yazılanlara göre ilk sahnedeki uçaktan uçağa atlama sahnesinde de dublör kullanmaış oh nefis dedim…

Oh süper dedim hemen biletimi aldım sinemaya yollandım. Anacığım yalnız sinema bir soğuk anlatamam. Üstüme şal aldın da anca öyle idare ettim, dışardaki sıcağı falan unuttum.

Neyse gelelim filme, beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Serinin ilk filminin yakınından uzağından geçmiyor. Klasik maske sahnesi, aksiyon sahneleri (motosikletler süperdi), girilmesi imkansız bir yere girebilmeleri şeklinde klişelerle iki saatinizi  klimalı ortamda öldürüyorsunuz işte. Yalnız kızı çok beğendim, dolgun dudaklar, mavi gözler,bir içim suydu hakkaten.

Öylemesine bir film işte gidin gitmeyin bir şey kaybetmezsiniz. Tabi gişe yapacağı çok açık…

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Zorlu Center ilk açıldığında gitmiş, açıkçası pek de bayılmamıştım. Sonrasında konseriydi, sinemasıydı, arkadaşlarla buluşmasıydı derken bayağı bayağı ısındım. Hatta “Eataly” diye bir market ve lokanta zincirleri var ki oraya bayılıyorum fırsat buldukça da gidiyorum. Size biraz oradan bahsedeyim.

İki katlı, ferah, marketi ve bir sürü lokantayı içinde barındıran bir konseptleri var. Aşağı kattaki girişten giriyorum ve manav, baharatçı, pastane, dondurmacı gibi bölümlerinin yanından geçiyorum. Benim favorim üst kat olduğundan doğru oraya yöneliyorum.

Üst katta çeşit çeşit ev yapımı makarnalar mı istersiniz, o makarnalara lezzet katan çeşit çeşit soslar mı istersiniz, her seferinde zeytinli ekmek almadan geçemediğim ekmek reyonu mu istersiniz, yeme de yanında yat peynir çeşitlerinin olduğu şarküteriyi mi istersiniz (gravyer peyniri almadan buradan ayrılmıyorum) şaraplar, etler, zeytinyağları, balıklar mı istersiniz, yani ne isterseniz burada var. Say say bitiremiyorum valla. Size şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki, yemeğe gidene kadar elim, kolum alışverişle doluyor.

Sonra hangi bölümde yemek yiyeceğimiz sorunsalı başlıyor; balığı var, eti var, peynir ve salam lokantası var, geleneksel İtalyan lokantası var. Var oğlu var… Biz genelde pizza ve pasta lokantasını tercih ettiğimizden size burayı anlatacağım.

Buranın hem içerde, hem dışarda terasta kocaman bir yeri var. Garsonlar çok ilgili ve sempatik. Masaya oturur oturmaz rustik ekmek ve zeytinyağı getiriyorlar. Zeytinyağı konusunda çok hassasımdır, her yerin yağını beğenmem ama buradaki çok lezzetli…

İlk gidişimizde başlangıç olarak “Bruschetta’” alıyoruz. Sizin anlayacağınız rustik ekmek üzerine organik domates, zeytin, kapari, sarımsak koydukları dilim. Ama o domatesler nasıl güzel anlatamam. Eee girdi iyi olunca, çıktı da iyi oluyor anlayacağınız.

Ana yemek olarak ‘’Linguine Al Pesto’’ (ev yapımı fesleğenli, pesto soslu linguine, yeşil fasulye ve patatesli) ve ‘Porcini Pizza’’ (ev yapımı mozzerella, porcini mantarı, kestane mantarı, karamelize soğan, fesleğen) alıyoruz.

Linguine ince uzun makarna, gayet güzel diri pişirmişler. Pesto sosları taptaze (yemekten sonra marketten gidip onu da almak gerekiyor). Fasulye ve patates jülyen doğranmış, makarnanın tadı olağanüstü. Pizzanın hamuru incecik ve bir mantar canavarı olan bana, bu kadar çeşit mantar koyarsanız, mutluluktan uçarım o kadar. Hele karamelize soğan nasıl tam kıvamında anlatamam.

İkinci gidişimizde “Fettucine Al Frutti Di Mare” yani deniz ürünlü makarna ve “Fume Pizza” (taze füme et, mozzerella, domates sos, roka, taze fesleğen) alıyoruz. Deniz ürünlü makarnanın diriliği iyiydi ama sosu falan yoktu biraz vasat buldum, zaten sonraki sefer gidişimizde de menüden kaldırdıklarını gördüm. Çok da iyi etmişler. Pizzanın hamurunun inceliği ve domates sosu nefisti. Malzemeler de çok taze ve lezzetliydi.

Üçünci gidişimizde ‘’Tagliatelle Integrali” (tam buğday unu ile yapılmış ev yapımı tagliatelle, pesto sos ve ızgara sebzeleri) ve “Pizza Diavola” (acılı dana salam, domates sos, mozerella, fesleğen ve acı zeytinyağı) aldık. Sebzelerin de makarnanın da diriliği iyiydi. Pizza ise benim için çok acılıydı o yüzden sadece bir dilim yiyebildim ama acı severler için lezzetli olduğunu söyleyebilirim.

Bu üç gelişimizin hangisini en çok beğendik derseniz ilk gelişimizde hem pizza hem makarna için çok başarılıydı diyebilirim. Öncelikle size onları tavsiye ederim. Burası tam bir lezzet şöleni, mutlaka ama mutlaka gelmenizi öneririm.

Ayrıca buraya her gelişimizde “Lasagne” yiyeceğim diyorum ama makarna ve pizza çeşitlerini denemekten fırsat kalmıyor. Belki bir dahaki sefere olur, ne dersiniz?

Mekan: Eataly (Zorlu Center)

Mekan: 4.5

Servis: 4.5

Lezzet: 4.5

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

“Havalar böyle parçalı bulutlu gidiyor oh ne rahatız” diye sevinmeyin, İstanbul ‘un havası delidir. Bir anda sıcak bastırır hepimiz nerede serinlesek, ne yapsak diye kaçacak delik ararız. İşte bu sıcak günler için harika bir önerim var.

Sabahtan arabaya atlıyorsunuz yaklaşık 40 dakikalık bir yolculuktan sonra (yolun sonları orman havasını içine çekeceğiniz keyifli bir yolculuk) Karadeniz’e bakan, koyun tek hakimi bu mekâna geliyorsunuz.

Havlunuzu, şapkanızı, güneş yağınızı, kitabınızı, gazetenizi koyduğunuz çantanızla kuma mı yerleşsem, çimene mi diye bakıyorsunuz. Biz yeşil aşığı olarak çimen bölgesini tercih edip oraya yerleşiyoruz.

Keyifle etrafı (malum hafta sonu ortam kalabalık tabii) seyredip Karadeniz’in tatlı rüzgârı sayesinde bunalmıyorsunuz. Biraz kitap okuduktan sonra denize büyük bir cesaretle ilerliyorsunuz. Deniz temiz, isterseniz hemen orada, isterseniz denizin ortasına yaptıkları sala gidip serinleyebilirsiniz (denizdeki sala halat sistemiyle kurdukları düzenekle gidip gelebilirsiniz). Biz sala gidip oradan denize girmeyi tercih ediyoruz.

Bütün bu deniz, sal, kurulanma, kuş seslerini dinleme, etrafa tekrar göz atma fasıllarından sonra kurt gibi acıkacağınız için balık restoranına doğru koşar adım gidiyorsunuz. Valla biz öyle yaptık. 🙂

Deniz kenarında püfür püfür bir masaya yerleştikten sonra masanızı istediğiniz meze ve balıkla donatabilirsiniz. Biz önce yoğurtlu patlıcan, (yoğurdu köy yoğurduydu ve tadı enfesti) arkasından levrek marin (sosunun kıvamı çok iyiydi), salata (idare eder) ve lakerda (alıştığım tarzda değil de turşu olarak geldi ama fena değildi) aldık. Ara sıcak olarak güveçte ahtapot (tazeliği ve tadı iyiydi) ısmarladık. Ana yemek olarak ise deniz levreği (tam kıvamında pişmiş ve lezzetliydi) söyledik. Üstüne de mevsim meyveleri, çay ve Türk kahvesi aldık. Çok beğendik.

Çok ilgili olan garsonlardan öğrendiğimiz kadarıyla açık büfe kahvaltısı da çok meşhurmuş. Ayrıca vakit bulup hafta arası gelebilirsek ortalık daha sakin olurmuş. Kışları da (iç mekânları da oldukça büyük ve güzel) şömine başı sohbete ve yemeğe çok insan geliyormuş.

Bu güzel yemekten sonra çimlerdeki yerinize dönüp kitabınıza, gazetenize dalabilirsiniz. Veya isterseniz çevrede küçük bir yürüyüşe çıkabilirsiniz. Eee artık ben size daha ne yapayım. Gelin görün, güneşlenin, yiyin, eğlenin, hayatın tadını çıkarın…

Mekan: 4.5

Hizmet: 3.5

Lezzet: 4.0

Sağlıcakla,

Anette İnselberg

Hafta sonu evde pineklemek yerine şöyle güzel meze balık yapayım üstüne de yürüyüş diyorsanız işte size şifreyi veriyorum: Karaburun’da Hanımeli Restaurant…

Avrupa yakasından yaklaşık 50 dakika süren bir araba yolculuğundan sonra Karaburun adı verilen bu sakin ve şirin balıkçı kasabasına geliyorsunuz. Çevreyi gezmeyi sonraya bırakıp direk yemeklere yumulmayı isteyen bizler doğru lokantaya gidiyoruz. Birkaç kez buraya gelip her seferinde memnun kaldığımızdan istediklerimizi sırasıyla söylüyoruz. Garsonumuz her zamanki gibi kibar ve yardımcı. Bugün hava sakin olduğundan dışarıda oturabiliyoruz, ama burası Karadeniz, bazen şehirde hava iyiyken bakıyoruz burada rüzgarlı mecbur içeri oturuyoruz.

Başlangıçlar tek tek masaya konmaya başlanıyor: Lakerda nefis (tadı tuzu yerinde, taze köy ekmeğiyle nefis oluyor), levrek marin (başlarda arkadaşların zoruyla tattığım şimdiyse bayıldığım bir lezzet) çok taze ve sosu harika, zaten maharet sosunda ve köpeoğlu (soslu patlıcan ve yoğurt karışımı bir klasik) o kadar güzeldi ki bir keresinde iki porsiyon söyledik. Salata vasat ısmarlamasanız da olur.

Ara sıcaklara gelince; ahtapot bacağı gramla söyleniyor, biz biraz abartmışız galiba 🙂 Önümüze kocaman bir şey geliyor. Nasıl biter derken yağı, tuzu, yumuşaklığı, terbiyesi o kadar iyi ki dakikasında silip süpürüyoruz. Izgara kalamar da gayet başarılı. Kayış gibi değil. Tarator sosuna banıp banıp yedik bitirdik.

Ana yemek olarak birkaç kez kalkan tava aldık. Hiç yağ çekmemişti ve eti lop loptu. Garsonumuzun tüm ısrarlarına rağmen buranın spesiyali olan kuyuda kalkanı almadık, serde klasikçilik var. Bir sonraki gidiş için sıraya yazdık tabi. Yan masaya gelen kuyuda kalkanı da resmetmekten geri kalmadık. Yalnız pişimi uzun sürdüğünden baştan arayıp haber vermenizde fayda var. Benden söylemesi…

Bir başka gidişimizde ise sinarit ızgara aldık. Onu da kurutmadan, her tarafı eşit şekilde pişmiş olarak servis ettiler. Çok çok başarılıydı.

“Hala doymadınız mı, tatlı da mı yiyeceksiniz” diye sormayın. Tabi ki yiyeceğiz. Buranın dondurmalı ilmik helvası müthiş. İrmiği çok güzel kavuruyorlar, birbirine yapışmıyor, kaşıkladıkça içinden akan vanilyalı dondurma şelalesi ise helvayla çok uyumlu. Masaya nasıl geliyor, nasıl bitiyor anlamıyorum bile.

Eeee bu kadar yemekten sonra biraz dolanmak şart oldu. Lokantanın hemen önünde küçük bir marina var sadece resimlik. Sağ tarafında ise kumluk, kilometrelerce giden plaj var. Yürü babam yürü, yürü babam yürü bitmiyor. Ayakkabıları çıkarıp, enerjimizi de kumda toprakladıktan sonra arabamıza dönüp gerisin geri o hengameye, yani şehre doğru yollanıyoruz.

Not: Denize girmek isteyenlerin burasının Karadeniz olduğunu unutmamasını ve kenarlarda bulunan uyarıları mutlaka okumasını tavsiye ederim.

Mekan: 3.5

Hizmet: 4

Lezzet: 4.5

Sağlıcakla,

Anette İnselberg