Bir baba, birgün oğluna: ”Her kırdığın insan için şu tahtaya çivi çak demiş”

 

 

Bir baba, birgün oğluna: ”Her kırdığın insan için şu tahtaya çivi çak demiş”

Oğlu, babasının dediğini yapmış. Sonra bakmış ki tahta çivilerle dolmuş taşmış.

Sonra babası ”Şimdi Kırdığın İnsanların Gönlünü al, her aldığın gönül için bir çiviyi sök” demiş.

Çocuk babasının yanına çivileri söküp geri gelmiş ama tahta delik deşikmiş.

Ve baba evladına şöyle demiş, ”İnsan kalbi bu tahta gibidir oğlum, kırdığın kalbi düzeltirsin fakat İzleri hep kalır”