 En Güzel Şiirlerim, Şiirlerin…
Şiirlerin en güzellerini yazan… Yazmış da şiirinin en güzelini; Adını Eylül koymuş. İşte benim en güzel şiirlerim; Hep o, en güzel şiir için. Ben O’nun sanatına tutkunum. Şairlik mi? Sayıklamalarımdan ibaret… Ben O’nun şiirine vurgunum Yazmış da şiirinin en güzelini; Benim yüreğime koymuş. Soran çocuk gözlerim; O’nun Rahman Gözleri’nin içinde… Allah’ım! O en güzel şiiri benim için mi yazdın? Allah’ım! O’nun adını adımla mı yazdın? |
|
Sadi Atay |
En Güzel Şiirlerim, Şiirlerin…
14 Ocak 2012 — anette777Gönül Hırsızı…
13 Ocak 2012 — anette777İlk ben gördüm…
Sekiz renkli ebemkuşağını.
Kimsecikler görmeden de
Hırsızlamak en doğal hakkımdı.
En çömezinden…
En kendini bilenine kadar…
Bütün ressamlar,
Renkleri renklerle tokuştura dursun.
Eritsinler fırçaları zamanın tualinde.
Ama haberleri olsun,
Sekizinci renk benim paletimde…
Sadi Atay
http://www.siirfirtinasi.net/showpage.asp?kind=1&no=16790&owner=1083
Pembe Gözlerinden Öptüm…
12 Ocak 2012 — anette777Sen farketmedin mutlaka…
Ama benim hep aklımda;
Bir kuğu gibi süzülürken,
Bir düşümden, bir düşüme sen
O buğulu anlık bakışın…
Yüreğimi o ilk yakışın.
Karanın en güzel karası gözlerinde, Pembenin en pembesini gördüm.
Sen farketmedin mutlaka… Ama sıcaklığı hala dudağımda.
Benim biricik pembe gözlüm,
Kara gözlerinin pembesinden öptüm.
11.12.2009
|
|
Sadi Atay |
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım ,Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla
11 Ocak 2012 — anette777
Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, İkincisinde, daha çok hata yapardım
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi Ciddiyetle yapardım …
Temizlik sorun bile olmazdı asla
Daha çok riske girerdim
Seyahat ederdim daha fazla
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim
Görmediğim bir çok yere giderdim
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben
Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu
Farkında mısınız bilmem
Yaşam budur zaten
Anlar, sadece anlar
Siz de anı yaşayın
Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardandım ben
Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım
Eğer yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer
Ama işte 85′indeyim ve biliyorum
ÖLÜYORUM
Arjantin-1985 Jorge Luis Borges
Birden, Havaya uçtu gövdesinin parçaları.!
10 Ocak 2012 — anette777
Haykırmak istiyordu, Daha fazla dayanamayacaktı .. Sesini duyabilecek kimse yoktu orada .
Kimse duymak istemiyordu.
Kendisi de korkuyordu sesinden..
İçinde boğuyordu sesini.
Patlamak üzereydi susuşu.
Birden, Havaya uçtu gövdesinin parçaları.!
Özenle, sessizce toplayacaktı bu parçaları,
Hepsini bir bir yerine yerleştirecekti,
Delikleri kapamak için.
Ve rastgele bir gelincik, bir sarı zambak bulursa,onlarıda toplayacak,
Kendisinin bir parçasıymış gibi gövdesine yapıştıracaktı
Böyleydi,
Delik deşik,
Görülmemiş bir şekilde çiçek açıyordu işte.
Yannis Ritsos
Bulutlara benzer duygular: turuncu, erguvan, beyaz. Bir rüzgar sürükler hepsini. Bulutlara güven olmaz.
06 Ocak 2012 — anette777
Bulutlara benzer duygular: turuncu, erguvan, beyaz.
Bir rüzgar sürükler hepsini. Bulutlara güven olmaz.
Çiçeklere benzer duygular: gönüllerde yıldız yıldız açılır, meyve olur, ağaç olur;
Kuşlara benzer duygular. Nereden gelirler bilinmez. Kah çığlık çığlıktırlar, kah sesleri işitilmez.
Bağrında güneşler tutuşmuyorsa selamlayıp geçerler seni. Kuşlar soğuk iklimi sevmez.”
…odamın içindeydi yıldızlar…ben onlara dokunmaktan çekinerek …açtım pencereleri…salıverdim yıldızları geceye
04 Ocak 2012 — anette777
Pencereler
sabaha karşı mıydı
bilmiyorum
belki de gece yarısı
bilmiyorum
odamın içindeydi yıldızlar ve
gece kelebekleri gibi çırpınıyorlardı camlarınızda
ben onlara dokunmaktan çekinerek
açtım sizi pencereler
salıverdim yıldızları geceye
aydınlık sınırsız hür geceye
Nazım Hikmet
Güzel İnsanlar Güzel Atlara Binip Gittiler…
02 Ocak 2012 — anette777
Onlar beddua etmezlerdi, af dilerlerdi diğerleri için…
Saldırmazlardı, dua ederlerdi…
Onlar babaydı, anneydi, evlat idiler, komşu, öğretmen, dost, sırdaş, yardımcı…
Ürettiler…
Dağıttılar..
Öğrettiler..
Çoğalttılar..
Çok düşünüp çok hissettiler..
Az uyuyup az konuştular…
Çekmediler, çekiştirmediler..
Yaşamadılar, yaşattılar..
Eğilmediler, bükülmediler…
Ezildiler, üzüldüler..
Hüznü onlar keşfetti, dostu onlar destanlaştırdı…
Temizdiler, saftılar…
Alpdiler, erendiler..
Yar idiler, yaren idiler…
Can idiler, canan idiler..
Gizemdiler, sır idiler..
Sırrın keşfinde can’ı arayanlardı onlar..
Gönül eriydiler..
Gönül dostlarıydılar..
Yalan nedir bilmezlerdi..
Tembellik bilmezlerdi..
Güneş doğmadı üzerlerine hiç…
Güneş batarken uyanıktılar hep…
Sabır doluydular..
Şükürlüydüler..
Dualıydı ağızları hep..
Tertemizdi kalpleri..
Tertemizdi evleri..
Tertemizdi üzerleri…
….
Onlar bir gün..Güzel atlara binip gittiler…
En tatlı şeyler ekşir kötü işler yaparak ;Ottan çok daha iğrenç kokar çürüyen zambak
01 Ocak 2012 — anette777Hiç can acıtmayanlar incitme gücü varken,
Herşeyi yapabilir görünüp yapmayanlar,
Kaya gibi duranlar başkasını sarsarken,
Tamaha sırt çevirip haram şey kapmayanlar
Tanrı lûtfunun helal mirasçısıdır hepsi.
Doğa nimetlerini yok olmaktan esirger,
Hepsi kendi yüzünün sahibi, efendisi ;
Bu yetkin erdemlere herkes bekçilik eder.
Mevsime güzellikler getiren yaz çiçeği
Yaşar kendi belirli ömrünü, ölür sonra ;
Ama kötü bir iffet bozar bozmaz çiçeği
Şanı maskara olur en değersiz otlara.
En tatlı şeyler ekşir kötü işler yaparak ;
Ottan çok daha iğrenç kokar çürüyen zambak
WILLIAM SHAKESPEARE Sone 94
Bir çocuk bulutu pamuklu şeker sanır…
30 Aralık 2011 — anette777
sapsarı bir kedi geçer usulca
ayaklarıma değerek
bir çocuk
bulutu
pamuklu şeker sanır
bir yağmur öncesinin loş sokaklarıyla
bir yağmur sonrasının yalınlığı
benzer birbirine
dar gelir sokaklar içimize
biz ise
hayata sığmayız
kalabalık semtinde kentin
biri sizi “en güzel ben fal bakarım”
çığırışı yapar
bir kısrak doludizgin gelip geçer
önümüzden
Celal İnal…
HER ŞEY YERLİ YERİNDEDİR OLMASI GEREKTİĞİ GİBİ.
30 Aralık 2011 — anette777
YENİ YILI KARŞILARKEN BİR GECEDEN, BİR GÜNE DÖNÜNCE YENİLENMEZ HAYAT,
BİR SAYI DEĞİŞTİ DİYE DEĞİŞMEZ ZAMAN,
ADI YENİ OLUNCA,
YENİLENMEZ ÖMÜR…
HER ŞEY YERLİ YERİNDEDİR OLMASI GEREKTİĞİ GİBİ.
NİYETLERDİR DEĞİŞTİRİR BAKIŞI,
BAKTIĞINDIR, GÖRDÜĞÜN, SEÇTİĞİNDİR GELECEK…
BAZEN ŞÜKÜRDÜR MUTLULUK.
BAZEN HUZURDUR KANAAT…
SEVİLMEK OLSA DA HEDEF…
SEVMEKTİR ÖĞRENMEN GEREKEN.
KAÇTIĞINDIR ÖĞRETMENİN…
DÜŞTÜĞÜNDÜR DERSİN.
FARKINDALIĞINDIR ÖĞRENDİĞİN…
ANLADIĞINDIR GELECEĞİN.
OL’DURACAKTIR TESLİMİYETİN.
yüksel köksal
Tövbe kökünü…Pişmanlık yaprağı ile karıştır…Kalp havanında…Birleştirme tokmağı ile döv
29 Aralık 2011 — anette777Tövbe kökünü
Pişmanlık yaprağı ile karıştır
Kalp havanında
Birleştirme tokmağı ile döv
İnsaf eleğinden geçir
Göz yaşıyla yoğur
Aşk fırınında pişir
Akşam-sabah bol miktarda ye.
Yunus Emre
Kendinden kaçanlara…
29 Aralık 2011 — anette777Saklanacak yer kalmaz dünyada
Gün gelir kendileriyle tanışırlar
Asıl yalnızlık o zaman başlar
Hayata geç kalmıştır kendine geç kalan
Şairin dediği gibi
Bir daha yaşamak zorunda kalır
Geçmişi anlamayan…
Murathan MUNGAN
MUM ALEVİ İLE OYNAYAN KEDİNİN ÖYKÜSÜ…
28 Aralık 2011 — anette777
Bir mum yanıyordu bir evin bir odasında ...O evde bir de kedi vardı.
Geceler indiğinde kendi havasında
Mum yanar, kedi de oynardı.
Mumun yandığı gecelerden birinde
Kedi oyunlarına daldı.
Oyun arayan gözlerinde
Mumun alevi yandı, Baktı,
Mumun titrek alevinde
Oyuna çağıran bir hava vardı.
Oyunlarını büyüten kedi büyüdü
Kendi türünde çocukcasına,
Döndü dolaştı, yavaş yavaş yürüdü
Geldi mumun yanına, oyuncakcasına.
Bir baktı, bir daha, bir daha baktı
Mumun alevinin dalgalanmasına
Uzandı bir el attı.
Bıyıklarını yaktırmadan anlamayacaktı..
İlk kez gördüğü mumun yakmasına İnanmayacaktı.
Kedi, oyunlarında büyüyordu, Mum, üşüyordu yanmalarında.
Zaman ikili yürüyordu Aralarında.
Bir ayrışım görünüyordu Birinin yanmalarında
Öbürünün oynamalarında.
Kedi oyunlarında büyüyordu,
Yitirerek gitgide oyunlarını.
Mum küçülüyordu yanmalarında,
Yitirerek gitgide yakmalarını.
Oynarken büyüyen kedi yanacak,
Aydınlatırken küçülen mum yakacaktı.
Küçülen yaka-yaka aydınlatacak,
Büyüyen yana yana anlayacaktı.
Bir mum yanmasından Ve bir kedi oyunundan Kaldı sonunda
Bir gecenin tam ortasında
Bir evin bir odasında
Göz-göze susan İki insan.
Mum yandı bitti, Kedi büyüdü gitti.
Oyunlar karıştı gecelerde Suskun uykusuzluklara.
O iki insandan, sonunda
Birinin anılarında kedi,
Birinin dalmalarında mum Kaldı gitti.
Nerede bir mum yansa şimdi,
Nerede oynasa bir kedi,
Birbirine yansıyor, karışıyor gölgeleri..
Bugün dün gibi oluyor, Dün bugün gibi.
Mum ellerimi tırmalıyor,
Belleğimi yakıyor kedinin elleri.
ÖZDEMİR ASAF…..
İNSANLAR…
24 Aralık 2011 — anette777
İnsanlar da ülkelere benziyorSınırları var, yüzölçümleri
Yasaları var
Bayrakları, ilkeleri
Kimi dağlık bir arazidir.
Kimi kıraç
Kimi bereketli
Kimi dardır
Kimi engin gözalabildiğince
Kiminin sınırlarından sıkı pasaport denetimiyle girilebilir.
Elini kolunu sallayarak girersin kiminden içeri
Sonuçta ne küçümse insanları kızım
Ne de önemse gereğinden çok
Ama anlamaya çalış
Nedir ve ne kadar genişleyebilir yüzölçümleri
ATAOL BEHRAMOĞLU
ZAMAZİNGO 