ZAMAZİNGO

Kleopatra adasına tekneyle ulaşabiliyorsunuz. Adanın karşı yakasında her daim bekleyen tekneler var. Sezonunda daha yoğun olan bu tekne seferleri, sezon düştükçe paralel olarak azalıyor. Kleopatra adası hem denizi ve kumu hem barındırdığı antik kentiyle çok güzel bir yer.

Kleopatra adasına varınca önce antik kenti ziyaret etmek istiyorum. Agorayı, tiyatroyu görmek istiyorum. Hem antik kent adanın biraz iç tarafına denk geliyor. Biraz yürüyüş yapıp, terleyip arkasından o pırıp pırıl suya girmek daha cazip geliyor. Antik kente doğru giderken tarifi zor bir manzaraya şahitlik yapıyorum. Orada o manzaranın karşısında duruyorum. Ne ileri ne geri gidesim kalıyor. Sadece orada olmak istiyorum. O manzaranın karşısında yaşamak istiyorum bir süre. Bakın bakalım manzaraya…Haksız mıyım yani ?

Bir süre sonra yola deviyorum ve antik şehre varıyorum. Doyasıya geziyorum eski anıların arasında. Tiyatroda biraz daha uzun kalıyorum.

Kaş’a uzun yıllar gitmedim. Yok çok uzak dedim, yok yolu kötü dedim, yok oraya gidince uzun kalmak lazım değmez dedim. Şunu dedim bunu dedim. Ahh şimdi ne pişmanım. Kaş’a gitme fırsatını her kaçırışıma şu an içim yanıyor…

 İlk defa bundan dört- beş sene önce gitmek nasip oldu. Ve görür görmez Kaş işte bu dedim. Şimdilerde her fırsatta gider oldum. Kaş ne büyük, ne küçük bir sahil kasabası. Bana göre Ortaköyü andıran sokaklardan oluşuyor.Balık lokantaları var, ev yemekleri yapan yerler var, tertemiz bir denize girme imkanı var, dalış yapma imkanı var, kolye ,küpe ıvır zıvır alma imkanı var…Acaip bir yer bu kaş…

Bir de meşhur uyuyan adam kayası var. Aslında bu kaya nedense beni ürpertiyor. Adam sanki huzursuz bir uykuda. Her an kalkıvericek gibi.İnanmayan varsa buyursun…

Dalyan bana göre mutlaka görülmesi gerekli bir yer. Doğası harika. İnsanları sıcacık. Yemekler çok güzel. Tekne turu ise en az bir kere yaşanması gerekli bir deneyim.Tekne turu için birgün önceden rezervasyon yaptırmak gerekiyor. Bayağı bir doluluk yaşanıyor.Önce binilecek tekneyi seçiyorum. Orta boy en fazla 20 kişilik bir tekne seçiyorum.

Ertesi gün biraz rüzgarlı. Ama tekneye binemeyecek kadar değil. Denize açılıyoruz. Yamaçlarda kral mezarlarını görerek seyrimize başlıyoruz. Arkasından derede yol almaya devam ediyoruz. Derenin genişliği kimi yerlerde iki metreye kadar düşerken kimi yerlerde hayli geniş. Kıvrıla kıvrıla gidiyoruz. Etraf sazlıklarla dolu. Haydi biraz etrafı seyredelim.

                            

Didimde milet antik kenti bulunur. Milete ulaşmak için nefis pamuk ve ayçiçeği tarlaları arasından geçersiniz. Eğer benim gibi ilk defa pamuk tarlası görüyorsanız, aaaa pamuk yerden mi yetişiyor derken bulabilirsiniz kendinizi. Bir süre pamukların içinde koşup oynadım. Pamuğu marketten naylon ambalajın içinde alan ben; pamukların arasında koşuyorum. Bu bir rüya olmalı dedim kendime… Merağıma yenilip pamuğa dokundum. Henüz olgunlaşmadığı için biraz sertti. Doğada pamuğa dokunmak ise inanılmaz bir duyguydu… İşte hayatımın ilk pamuğu…

Bundan 3000 yıl önce (yazarken bile ürktüm…) O yöreye Bayassos denirmiş. Krallık sistemiyle yönetilirlermiş. Zengin ve verimli toprakların üzerinde olduklarından sık sık korsanların saldırısına uğrarlarmış. Bu saldırılardan birini ne yazık ki Baybassos kaybetmiş. Bunun üzerine kralın güzeller güzeli kızı korsanlardan kaçmak için bir plan yapmış. Geceleyin planını uygulamaya koyulmuş. Gece vakti eteğine kumlar doldurmuş. Eteğinden kumları döke döke karşı kıyıya ulaşmaya çalışmış. Fakat gece karanlığında yönünü kaybetmiş. Eteğindeki kumlar bitince de boğulmuş.Çok hüzünlü bir hikayenin de kahramanı olmuş.

Bu hikayenin yaşandığı yeri görmek istedim. Kız kumuna vardım. Günümüzde burası çay bahçelerinin, hediyelik eşya satan tezgahların, yöresel lokantaların olduğu  ve kız kumunda yürümeye meraklı insanların uğradı bir yere dönüşmüş.

Dışardan bakarak da fark edeceğiniz kızıl bir iz var denizin üzerinde…Durur muyum.Bende hemen kız kumunda yürümeye başladım. Uzun bir süre su dizinizin altına geliyor. Rahat rahat yürüyorsunuz. Fakat karşı kıyıya varmadan su aniden derinleşiyor. Ve karşı kıyıya yürüyerek varamıyorsunuz.

Yürüyüş yaparken kimisi hazırlıklı …sadece mayo giymiş. Yarıya kadar yürüyor. Yarıdan sonra karşı kıyıya yüzüyor. O da bir yöntem. Ben yolu gidiş-geliş olarak kullanmayı tercih edenlerdenim. Yolunuz Marmaris civarına düşerse mutlaka uğramanızı tavsiye ederim. İşte birkeç resim…

Bafa gölüne giderken değişim başlıyor. Bu bölgenin coğrafik yapısı çok farklı. Kayalar beni büyülüyor.

Ihlara vadisini anlattıktan sonra benzeri bir coğrafi yapıya sahip olan Saklıkent’i anlatmamak olmaz diye düşündüm. Sonra üzülür, kırılır.

Saklıkent’e varırken sağda harika bir manzara sizi karşılar.

                                               
                                                 Manzara…

Saklıkent’e az kala gözleme yerleri dikkat çeker. Gezintiden sonra mutlaka oturup yemenizi tavsiye ederim. Çok lezzetliler…

Arkasından Saklıkent’e varırsınız. Saklıkent’in kaya duvarları birbirine çok yakın. 200-300 metre tahta bir köprünün üstünde yürümeniz gerekiyor. Alttda dere bazen sakin bazen çılgın bir şekilde çağlıyor.Buralar biraz serin. Hafif ürperiyorsunuz.

Yolunuzu mutlaka Saklıkent’e düşürmenizi dilerim.

Sağlıcakla,

Aslında ıhlara vadi mi ? yoksa kanyon mu ? emin değilim. Bence kanyon daha doğru bir tanımlama… Kanyon; iki tarafı  düz , sert ve dik kaya duvarlardan oluşan bir doğa harikası. Fakat bu diklik insanların yerleşimine engel oluyor… ( bildiğim kadarıyla tabi ki…)

vadi o kadar keskin hatlı değil… o yüzden vadilerin eteklerine yerleşebiliyorsunuz… Vadilere de kanyonlara da aşığım. İkisi de olur yani…

Ihlara vadisine uzun zamandır gitmek istiyordum. Kendimi orada bulunca çok sevindim. Ihlara vadisinin inanılmaz görüntüsü aklımı başımdan aldı. Uzun süre yukarıdan seyrettim.

                                                  Ağaca teslimiyet…

küçükkene kinder’in sürpriz yumurtaları vardı…hep onlardan alırdım…hem çukulatamı yerdim.. ooohhhh midem ve  ruhum keyiflenirdi …..hem de içinden küçük parçalar çıkardı ..küçük bir şemayla beraber….ya eşek, ya at ,ya ev, ya araba üç dört aşamada  onu yapıverirdim…el becerilerimi de ufaktan geliştiriverirdim….o ne çıkacak merağı yumurtayı alırken  büyük bir heyecandı….bazen hayalkırıklığı…bazen mutluluk gelip bulurdu beni….bazen aynı şekilden bikaç tane çıkardı..içimden geri vermek gelirdi yenmiş yumurtayı satıcıya……ama sonra  kıyamazdım….o parçayı da koleksiyona dahil ediverirdim… …birbirinden ayrı köşelerde duruverirlerdi…


cam kenarında onlara ayırdığım köşede büyük bir dünya vardı…


şimdiki çocukların bakuganı var…bizim sürpriz yumurtaların gelişmişi… bikaç kere elime aldım..gerçekten hoş…


eee şimdi büyüdüm ne olacak….kendime yeni bir sürpriz yumurta bulmalıydım…çok gecikmeden buldum da …..MAĞARALAR……..


mağaralara dışardan bakarsınız ve içinde ne olduğunu asla bilemezsiniz , adımızını attığınız anda o gizem yavaş yavaş aralanır ve sizi kucaklar. Nefesiniz kesilir, heyecanlanırsınız, şaşırırsınız, bir müddet beraber yaşarsanız…ne yazık ki sonra sizin gitme vaktiniz gelir … 


Mersinde Cennet ve Cehennem mağaraları vardır…çok da meşhurdur….ben de gezdim…saygısızlık etmek istemem..kendi çaplarında değişikler…güzeller…ama beni esas çarpan hemen onların yakınındaki Astım yada diğer adıyla Dilek mağarası oldu…


Dilek adını daha çok sevdiğim için bunu kullanmaya devam edeceğim….Dilek mağarasına tesadüfen gittim…mağara aşkımdan…o da bir mağara …gönlü kırılmasın….onu da görmüş olayım dedim….iyi ki de demişim….


gezdiğim en iyi mağaralardan biriydi….sarkıtlar, dikitler, renklerin cümbüşü nefes kesiciydi…ayrıca mağara da bayağı büyüktü….
bir sürü dehliz,merdiven var, merdivenden  iniyorsunuz başka küçük bir mağara..mağara içinde mağara….


bi yandan mağara o kadar nemli ki…üstünüz başınız sırılsıklam oluyor, bir yandan gözlerinizi  o olağanüstü görsellikten alamıyorsunuz…


10 dakika da girip çıkarım dediğim mağarada üç saat kalıyorum….mağaradan çıkıyorum..mağara beni geri çağırıyor….tekrar geri giriyorum….harikulade bir görsellik, anlatılmaz yaşanır dedikleri tam bu…


tadı hala damağımda….  en  büyük sürpriz mağaram oldu….cam kenarındaki köşemde yerini aldı :)))) 


mağara çıkışı kendime gelmek için biraz oturayım dedim…deve manzarası arkasında da yörenin manzarasına bakarak oturdum… bi de nefis tantuni patlattım…ehhhh artık daha ne isteyeyim….mutlaka gidin görün..bu görselliği yaşayın..size de  kıyağım ki bu görsel şölenden biraz fotoğraf…..haydi bakın bakalım….siz nasıl bulacaksınız….

son bikaç senedir kendimi antik kentleri gezmeye verdim…belki geçmiş yaşamlarımda oralarda yaşadım diyeceğim..ama kaç yaşam ki bu…o kadar çok gezdim ki..herhalde başka bir açıklaması olmalı bu merağın…


bunlardan prienne sizlerle paylaşmak istediklerimden biri…didimle söke arasında…antik kent sırtını dağa vermiş aşağısı ise uçurum..düşmanlardan kendini çok iyi korumuş bir konumda koğuşlanmış…kente ancak dar bir patikadan ulaşabiliyorsunuz


antik kentleri geze geze öğrendim…hepsinin olmazsa olmazı tiyatrosu var, agorası var, nekropolisi var..bazilikası var…bunlar prienne’de var…ama beni asıl büyüleyen o yeşil çamları…..antik kentin taşlarında  oturuyorsunuz…dağı seyrediyorsunuz..mis gibi çam kokusu burnunuzu gıdıklıyor…dağın heybeti sizde ayrı bir saygı uyandırıyor….yüzlerce yıl önce buralarda başka insanların yaşamış olduğunu bilmek ise bambaşka bir duygu veriyor…biraz hüzün…biraz o anılara dokunma isteği…ama sadece birkaç taş parçasıyla yetiniyorsunuz….onlarda ağlamış, gülmüş, evlenmiş, çocuk doğrumuş, kavga etmiş ,barışmış, farkımız nerede bilmiyorum..yüzyıllar ne değiştirdi bilmiyorum… ruhumuz ilerledi mi bilmiyorum..galiba tek ilerleyen teknoloji….

yıllar önce Kapadokya’ya gitmiştim
kıştı… neredeyse onbeşsene oldu…
hayalmeyal  bir şeyler kalmış aklımda… palto giydiğim… etrafın beyaz olduğu… üşüdüğüm… bir de aaaaa   etraf ne guzellll… düşüncesi  … falan…
balonla kapadokya gezileri başladığından beri hep aklımdaydı yeniden gitmek…
nihayet kısmet oldu… Kapadokyaya (katpatukaya) tekrar gitmek…
aklım fikrim balona binmekte… hemen organizasyonu yapıyorum ve ertesi sabah altıda otelden alınmak üzere firmayla randevulaşıyoruz…
zaten erken kalkarım… sorun olmaz diye düşünüyorum… ama buranın havası öyle temiz ki çarptı beni…
zar zor kalkıyorum… hazırlanırken aklımdan bir sürü gereksiz düşünce geçiyor… balona bişey olur mu ?… havada çok mu balon olucak… balonun pilotu tecrübeli midir gibi… neyse ki balona götürecek araç geliyor da gerginlik yerini heyecana bırakıyor… balona giderken aynı niyetle yollara dökülmüş yüzlerce insan görüyorum… eehh iyi bari diyorum… hepimiz deliyiz… nedense toplu delilik beni rahatlatıyor 🙂


bizim balonun yanında araçtan iniyoruz… bi sürü insan… bi sürü hazırlık var…

                                                          derede filler…

                                                   filleri beslerken…

                                                  heyecan dorukta…

                       …ve bu rengarenk şemsiyenin altında gülümseyen bendeniz…