Sen sana gösterilen, sana anlatılandan çok daha fazlasısın. Duygularınla, yüreğinde taşıdıklarınla,… Sana neyi, nasıl yapman gerektiği öğretildi. Birileri seni kırdı, üzdü. Duvarların böyle örüldü. Bazen gözyaşlarını içine akıttın, bazen görmemezlikten geldin, yüreğindeki isyanı bastırmak zorunda kaldın. Seni ya anlamadılar, ya da anlamamazlıktan geldiler. Ben sana inanıyorum. Sen olmaktan vazgeçmenden korkuyorum. Sevgiyi tüketen, günlük hırsların içinde kendinden vazgeçenlerin yarattığı dünyayı görüyoruz. İnsanlık ruhunu bile sattı. Yalan dolan açığa çıktı. Şimdi sana ihtiyacımız var. Seni görmeye, seni dinlemeye, cesaretle kendini ortaya koymana. Doğa, dünya, çocuklar, gençler seni bekliyor. Aşk seni bekliyor. Ben sana inanıyorum. Hadi, çık ortaya, yık duvarlarını, yaşa ve yaşat. Yüreklerde bıraktığımız izler son nefeste gerçeği yaratacak. Sahte olan, suni hedefler, dedikodu, kin, nefret, kıskançlık dünyada da, ahirette de cehennem. Gel cenneti yaratalım. Her şeyden önce insanı görerek, insan olarak…. Seni seviyorum…
-Aret Vartanyan-
ZAMAZİNGO 