ZAMAZİNGO

1-Direnme Gücü: Etraf karardığında da yola devam etme gücü. Herşeyin ters-düz edilebilirliğine olan inancını kaybetmemek. kendi korkularınla başkalarını da korkutmamak. Çok güzel bir laf vardı ”Sadece güneşli günlerde yürürsen, gideceğin yere varamazsın” diye, işte onu unutmamak.
2-Empati: Bir başkasının acısını,derdini içine almak, sebinmiş gibi yapmak. Hatta yapabiliyorsan kendine bir de onun gözünden bakmak. Herşey sen demek değil !
3-Sabır: Modern çağ bizi tahammülsüzlüğe ve hıza bağımlı kıldı. Halbuki herşeyin herzaman mükemmel gitmediği ilgisini yutarsak sabırla herşeyi işlemek de mümkün. Onun en güzel lafı da ‘sabreden derviş muradına ermiş’
4-Fedakarlık: Genlerimizde bencillik kadar fedakarlık da var.Türümüzün devamı için, grup için fedakarlık yapmışız hep. Yoksa birini sevemez, aile kuramaz, dünyayı kurtaran adam olmayı isteyemezdik. fedakarlık yapan, yapmayandan öne geçer.
5-Kibarlık: Bu nereden çıktı diyeceksiniz? özellikle Türkiyede pek prim yapmayan, zayıflık gibi algılanan birşey. halbuki medeniyet başkalarına saygı göstererek, konuşma ve haraketlerine üslup katarak kuruluyor. Tolerans gibi biraz. seninle aynı fikirde olmayanla bile, birarada gerilimsiz durmanı sağlar.
6-Mizah: kendisiyle dalga geçemeyen ve geçirtmeyen insanlar çok sıkıcı. Mizah üzüntüyle başetmenin en etkili yolu. Aslında hep hayal kırıklığından besleniyor. Mizah hep şu uçurumlarda köprü kuruyor. Olanla, olmasını istediğimiz arasındaki uçurumda, hayalimizdeki bizle gerçek biz uçurumunda; başlkalarını hakkında düşündüklerimizle başkalarının nasıl olduğu arasında. Bu uçurumlara düşmek yerine, dalgayla geçsek üzerinden daha erdemli olmuş olmaz mıyız?
7-Kendini bilmek: İki şansımız var. Ya kendimizi bilmeyip herşeyi başkalarından bileceğiz yada kendimizi bileceğiz ! Büyük insanların çuvaldızı hep kendilerine batırmaları işte bundan. Bizim dışımızda suçlanacak biri, çoğu zaman yok.
8-Affetmek: Birini affetmek için Hindistan’a aşramlara gidip, saatlerce kıpırdamadan oturup gözyaşı dökenler gördüm. Büyük hafızayı yakmak istiyorlardı. Halbuki bir uçan balonu bırakır gibi affetmek de mümkün. Kolay değil tabiki ama erdemli olmak kolay değilki zaten. Hataları silemeyenler, yeni bişeyler de yazamıyor.
9-Umut: Karamsarlık derin, iyimserlik ise yüzeysel sayılıyor. İyimserler kör, duyarsız sayılıyor. Halbuki umut, bugünün yarının silik bir eskizi olduğunu hatırlayabilmek. Ki öyle..Yarın hep daha güzel. Bu rüzgarı alanın yelkenleri dolar.
10-Kendine güven: Çoğu büyük hayal, sırf güvensizlik yüzünden hayal kalır. Hayatın kısa olduğunu bilip, riski alan madalyasını kazanır. kendine güven kibir değildir, cesaret etmektir.

nil karaibrahimgiln yazsından alınmıştır

Bir Bilge , İki Kılıç
Bir savaş ustası ülkesinde savaşçılığı , cesareti, kılıç kullanma ustalığı , merhameti ve bilgeliği ile tanınır ve saygı görürmüş. Onun okulunda savaşçı yetişmesi için uzak ülkelerden bile krallar çocuklarını gönderirler ama pek azı usta tarafınd
an ögrenciliğe kabul görür yada kabul görenler den çok azı bitirebilirmiş.
Yine bir eğitim gununde usta ögrencileri okul önune çıkarmış .Elinde ıkı uzun kutu varmış. Öğrenciler merak etmiş kutularda ne var diye.
Usta öğrencilerine 500 adım geriye gitmelerini istemiş. Öğrenciler gittiğinde kutuları açıp içinden çıkardığı 2 kılıcı topraga saplamış ve ögrencilere seslenmiş.
Ne görüyorsunuz?
Öğrenciler 2 kılıç diye cevap vermişler.
Usta kılıçları anlatın diye seslenmiş.
Mesafe cok uzak olduğu için öğrenciler sadece kılıç demekten başka bir sey söyleyememişler. Bunun üzerine usta ögrencilerine. 100 adım yaklaşmalarını söylemiş. Ve yine sormuş kılıçları anlatın ögrenciler 400 adımda 300 adım, 200 adım 100 adım yine kılıçları detaylandıramamış.
Bu böyle devam ederek ögrencilerin kılıcın etrafında toplanmalarına kadar sürmüş her yüz adım yaklaştırarak bilge her seferinde yine sormuş.
Öğrenciler kılıcın etrafına toplandıgında 2 kılıcın çok farklı olduğunu görmüşler aynı genişlik kalınlık uzunluk aynı ama biri çok ince işçilikle üretilmiş üzerinde çok emek olduğu dikkatle incelendiğinde farkediliyor bir çok yazı kazınmış üstüne , kılıcın üretilirken defalarca dövüldüğü su verildiği çok belirginmiş. Öğrenciler dokunmadan kılıca gördüklerini anlatmışlar.
Hoca sormuş anlattıklarınız yeterlimi kılıçları tanımak için . Öğrenciler evet yeterli ustamız demişler.
Usta yani ikiside kılıç !!! bu yeterlimi demiş,
Öğrenciler evet usta diye yanıtlamışlar. Usta güçlü bir ögrenciye daha az parlayan kılıcı alarak yanda duran kütüğe sertçe vurmasını istemiş . Öğrenci vurmuş kütük bir şey olmazken kılıç 2 ye kırılmış.
Usta sormuş çelikmi sert kütükmü ?? öğrenciler çelik demiş. O zaman neden kütük değilde kılıç kırıldı.
Diğer kılıcı almasını ve bu sefer yanda duran kayaya vurmasını istemiş. Öğrenci aman hocam bu kılıç da kırılmasın çok güzel, keskinliği bozulur kırılmasa bile demiş.
Hoca vurmasını isteyince öğrenci vurur ve kaya parçalanır, kılıçda zerre kadar bozulma olmamıştır.
Hoca sorar ne anladınız,
Öğrenciler cevap verirler.
Hiçbirşey uzaktan göründüğü gibi değildir.
Farklılık yaklaştıkça belirginleşir
Yakından bakmakta yetmez
Hissetmek gereklidir
Kılıcı denemek gereklidir
Yanıtlar birbiri ardına gelir,,,
Ve şimdi iyi dinleyin demiş usta toplamış öğrencilerini etrafına
Kılıcı kılıç yapan kılıç ustasıdır, bakmak yetmez, tutmak gereklidir, tutmak yetmez onunla savaşmak gereklidir, savaşmak yetmez kılıç olmak gereklidir, kılıç olacaksınki keserken ve kesilirken ne hissedildiğini bilesin.
Savaşta bilge olmak yetmez Bilgelik her daim olmalıdır. Savaşta bilgelik kılıcı ustaca kullandığınladır, barışta merhametle kullandığınladır, bunu anca kılıç olursan anlarsın keserken kesilenin ne hissettiğini.
Kılç vardır bir günde olur , kılıç vardır Bin günde olur
Bir günde olan kılıç bir vuruşta kırılır
Bin günde olan kılıç bin vuruşta bir zerre kırılmaz,
Bir günde olan kılıç acıtır,
Bin günde olan kılıç kesildiğini bile hissettirmez, varın şimdi bunu uzun uzun düşünün.
Der Bilge Usta öğrencilerine,,,,

500 kişi bir seminerdeydi. Birden konuşmacı durdu ve bir grup çalışması yapmaya karar verdi. Herkese bir balon vererek başladı. Herkes gazlı kalemle balonuna adını yazmalıydı. Sonra bütün balonlar toplandı ve bir odaya kapatıldı. Katılımcılar odaya alındı ve 5 dakika içinde üzerine isimlerini yazdıkları balonu bulmaları söylendi.

Herkes deli gibi kendi adını aramaya başladı, insanlar çarpıştılar, bir birlerini ittirdiler, tamamen bir kaos ortamı oluştu. 5 dakikanın sonunda kimse kendi balonunu bulamamıştı. Konuşmacı bu sefer herkesin bir balon almasını ve üzerinde adı yazan kişiye o balonu vermesini söyledi. Bir kaç dakika içinde herkes kendi balonuna kavuşmuştu.

Konuşmacı dedi ki: “Yaşamımızda bunu görüyoruz. Herkes deli gibi mutluluğu arıyor ve nerede olduğunu bilmiyor. Bizim mutluluğumuz başkalarının mutluluğunda gizlidir. Onlara mutluluk verin; sizinki size gelir. Ve insanların yaşam amacı da budur…mutluluğun peşinden gitmek.”

___Tiffany Moore