Kainat yekvücut, tek varlıktır. Her şey ve herkes görünmez iplerle birbirine bağlıdır. Sakın kimsenin ahını alma; bir başkasının, hele hele senden zayıf olanın canını yakma. Unutma ki dünyanın öte ucunda tek bir insanın kederi, tüm insanlığ ı mutsuz edebilir. Ve bir kişinin saadeti, herkesin yüzünü güldürebilir.
Şems-i Tebrizi
Bilinçaltının farkında olmayan kişi başına her gelen şeyi kader zanneder.
*Carl Gustav Jung
Hayatta saadeti yapan şeyler çok küçük parçalardır. ”Bir iyilik, bir gülümseme, tatlı bir bakış, iyi bir dilek… Aslında mutlu olanlar, bu küçük şeylerin huzuruna varmış olanlardır.”
~Bernard Shaw
Bir de hayırlı çıkmışsa evlat,
Düğüne gitmeye ne gerek var
Düğün senin evinde,
Gir oyna çık oyna…
Ancak!..
Deh deyince gitmiyorsa at,
Bir bardak su vermiyorsa avrat,
Bir de hayırsız çıkmışsa evlat
Cenazeye gitmeye ne gerek var
Cenaze senin evinde
Gir ağlaaa çık ağlaaa…
Gözden düşme ve yücelme eşit şaşırtır kişiyi;
Sevin büyük bir mutsuzluğu canınız gibi.”
-Lao Tzu
Hayatımın erken dönemlerinde, İslam’ın bir öğrencisiyken ilk öğrendiğim şey, öğretmenim bir kusuruma işaret ettiğinde minnetle elini öpüp bana nefsimin tehlikelerini gösterdiği için “Allah sizden razı olsun” demekti.
Daha sonra bir Zen yolcusu olduğumda, Ustam bir kusuruma işaret ettiğinde yanaklarım öfkeden kızarsa da önünde eğilip Hakikat Aynası’nda “aslımı” görmemi engelleyen bir lekeyi gösterdiği için teşekkür etmeyi öğrendim.
Taocu yola adım attığımda, ilk öğrendiğim ustam bir hatamı gösterdiğinde önünde saygıyla eğilip akışı, wu wei’yi engelleyen duraklamayı görmemi sagladığı için teşekkür etmekti. Bu uyarılar, kendiliğindenliğe giden yolu biraz daha güçlendirdiği için kalbim kendimi akışa daha rahat bırakabilmenin neşesi ile dolardı.
Taocu aydınlanma yolunun, Miao Tong’un öğrencisi olduğumda, soylu arkadaşım (ustam) bir engelime (hatama) işaret ettiğinde bu şefkati karşısında kalbim yerinden çıkacak kadar mutlu olmaya başladı. Sonsuz bir süredir devam eden ve sonsuza kadar devam etme eğiliminde olan yaşam-ölüm-yeniden doğum döngüsünde bir gedik açmama yardımcı olacak cesaret ve şefkat karşısında gözlerim yaşla dolmaya başladı.
En sonunda Kalp Yolu’na geçip de Kalbimi kendime soylu dostum yaptığımda, öfkelenmeme, hüzünlenmeme, arzulanmama, acı çekmeme, korkmama sebep olan her duruma minnet duydum. Her biri bana anlayışımdaki bir engeli işaret etti. Her biri Hakikat ile aramdaki bir engeli işaret etmeyi sürdürüyor.
Bırakın kendinizi ya da dünyayı suçlamayı. Hissettiğiniz bütün o acı verici duyguların yalnızca anlayışınızdaki eksiklikten kaynaklandığını fark edin. Size zihninizin “hastalığını” gösteren herkese ve her duruma minnet duyun. İşte o zaman sizi aldatacak bir şey kalmayacak. O zaman aslınızla aranızda bir engel kalmayacak
Cem Şen
“Asla başka insanlar üzülmesin diye kendini üzme. Unutma,sen kaldırabiliyorsan, onlar da kaldırabilir.” ~Bob Marley
Eskiden derdim ki;
‘İnsanın başına gelebilecek en kötü şey, bir gün yapayalnız kalmasıdır.’
Öğrendim ki;
‘Hayatta insanın başına gelebilecek en kötü şey, yapayalnız hissetmesine neden olan insanlarla yaşamasıdır.’
– Goethe
Yapraksız kaldın diye gövdeni kestirme. Zira bu işin baharı var.
Mevlana Celaleddin Rumi
Beni öldürmeyen şey güçlendirir…!
Nietzche
* Gerçek degisim kimi eski seyleri farkli görmeye baslamaktir.
“Biliyorum,” dedi Chiaretta, kolunu ona dolarken. “Farkedilmek güzel, değil mi? Birinin senin özel olduğunu düşünmesi de güzel. Ama seçilmekten çok daha büyük bir mutluluk vardır.”
“Nedir o?”
“Kendini seçmek.”
DÖRT MEVSİM – Laurel Corona
ZAMAZİNGO 