“Hep kalıplara uymayı reddettim. Geldiğim nokta şu; Diğerlerinden daha mutsuz, bi o kadar umutsuz ama kafam hepsinden daha güzel.”
– Charles Bukowski


Şimdi, gerçekten! hiç düşündün mü? Kimsin sen? Her gün bir dolu şeyi sorguluyorsun, nesneleri anlamaya, insanları anlamaya, olayları sorgulamaya çalışıyorsun. Ama hiç bir yere varamıyorsun değil mi? Çünkü en önemli olan şeyi atlıyorsun, kendini sorgulamadan, kendini anlamadan dış dünyayı sorguluyor ve anlamaya çalışıyorsun. Kendini sorgula, Kimsin sen? Kim olduğunu bildiğinde, tüm dış dünyanın gizemini, anlaşılmayanını, bilinmeyenini çözeceksin. Ve böylece bir ömür boşuna anlamsız arayışlarla, anlamsız sorgularla ve boş konuşmalarla geçmemiş olacak. Kimsin Sen? Bak gözlerine…… ve sen bu soruyu sorduğunda evren sana bütün kapılarını açacak tüm bilinmeyenler bilinecek. İtiraf et, kim olduğunu bilmiyorsun. Ne bildiğini değil, ne bilmediğini bil ve haykır!
Neslihan Gül

Geçen akşam, Maçka Demokrasi Parkı’ndaki halk forumunda 3.000 kişi kadar toplamıştı, katılımcılar arasında 3-4 tinerci çocuk da vardı, çeşitli konuşmacılar konuşuyordu, bir ara tinercilerden biri ayağa kalkıp söz istedi; “Ben de konuşabilir miyim?”, “Tabii,” dedi forumu yöneten kişi, tinerci çocuk gözyaşları içinde, “Benim annem babam yok, öldüler, yok benim annem babam,” dedi yutkunarak, sonra da, “Sizden bir isteğim var,” dedi, “Ben bu illetten nasıl kurtulabilirim?!” diye sordu, önce bir duraklama sonra da büyük bir alkış koptu, çoğu katılımcının gözleri yaşarmıştı, bizim de tabii… Sonra orada bulunan bir doktor ertesi akşam onu bir danışmanla buluşturacağını söyledi. İşte gerçek halk forumu dediğiniz böyle bir şey olmalı… Bu çocukların dramı devletimizin bir ayıbı değil mi?
Not: İlişik fotoğraf Maçka Demokrasi Parkı’nda geceleyen tinercilerden birine aittir.