ZAMAZİNGO

Kötü düşünceler zihinsel,bedensel ve ruhsal hastalıklara neden olur

.İyimser ol..!”

-Kızılderili Öğütleri-

Bir kurdu avcılar fena halde sıkıştırmıştır. Kurt ormanda oraya buraya kaçmakta, ancak
peşindeki avcıları bir türlü ekememektedir. Canını kurtarmak için deli gibi koşarken bir
köylüye rastlar. Köylü elinde yabasıyla tarlasına girmektedir. Kurt adamın önüne çöker ve
yalvarmaya başlar: "Ey insan ne olur yardım et bana, peşimdeki avcılardan kaçacak nefesim
kalmadı, eğer sen yardım etmezsen biraz sonra yakalayıp öldürecekler."

Köylü bir an düşündükten sonra yanındaki boş çuvalı açar, kurda içine girmesini söyler.
Çuvalın ağzını bağlar, sırtına vurur ve yürümeye devam eder. Birkaç dakika sonra da avcılara
rastlar. Avcılar köylüye bu civarda bir kurt görüp görmediğini sorarlar, köylü "görmedim" der
ve avcılar uzaklaşır. Avcıların iyice uzaklaştığından emin olduktan sonra köylü sırtındaki
torbayı indirir, ağzını açar, kurdu dışarı salar.

"Çok teşekkür ederim" der kurt, "Bana büyük bir iyilik yaptın"

"Önemli değil" der köylü ve tarlasına gitmek üzere yürümeye baslar.

"Bir dakika" diye seslenir kurt: Çok uzun zamandır bu avcılardan kaçıyorum, çok bitkin
düştüm, açım, kuvvetimi toplamam için bir şeyler yemem lazım ve burada senden başka yiyecek
bir şey yok."

Köylü şaşırır: "Olur mu, ben senin hayatını kurtardım."

"Yapılan iyiliklerden, verilen hizmetlerden daha çabuk unutulan bir şey yoktur" der kurt.
"Ben de kendi çıkarım için senin iyiliğini unutmak ve seni yemek zorundayım."

Bir süre tartıştıktan sonra, ormanda karşılarına çıkacak olan ilk üç kişiye bu konuyu
sormaya ve ona göre davranmaya karar verirler.

Karşılarına önce yaşlı bir kısrak çıkar. " Ne vefası " der kısrak, " Ben sahibime yıllarca
hizmet ettim, arabasını çektim, taylar doğurdum, gezdirdim. Ve yaşlanıp bir işe yaramadığımda
beni böylece kapıya kovdu... "

Bir sıfır öne geçen kurt sevinirken bir köpeğe rastlarlar. "Ben hizmetin değerini bilen bir
efendi görmedim" der köpek, " Yıllardır sadakatle hizmet ederim sahibime koyunlarını
korurum, yabancılara saldırırım, ama o beni her gün tekmeler, sopayla vurur..."

Kurt köylüye döner, "İşte gördün" der. Köylü de son bir çabayla "Ama üç diye konuşmuştuk,
birine daha soralım, sonra beni ye" diye cevap verir.

Bu kez karşılarına bir tilki çıkar. Başlarından geçenleri, tartışmalarını anlatırlar. Tilki
hep nefret ettiği kurda bir oyun oynayacağı için keyiflenir. "

Her şeyi anladım da" der tilki "Bu küçücük torbaya sen nasıl sığdın?"

Kurt bir şeyler söyler, tilki inanmamış gibi yapar: "Gözümle görmeden inanmam..."

İşin sonuna geldiğini düşünen kurt torbaya girer girmez, tilki köylüye işaret eder ve köylü
torbanın ağzını sıkıca bağlar. Köylü eline bir taş alır ve "Beni yemeye kalktın ha nankör
yaratık" diyerek torbanın içindeki kurdu bir süre pataklar. Sonra tilkiye döner "Sana minnettarım beni bu kurttan kurtardın" der.Tilki de "Benim için bir zevkti" diye cevap verir. O an köylünün gözü tilkinin parlak kürküne takılır, bu kürkü satarsa alacağı parayı düşünür ve hiç beklemeden elindeki taşı kafasına vurup tilkiyi öldürür.

Sonra da torbanın içindeki kurdu ayağıyla dürter:

"Haklıymışsın kurt, yapılan iyilikten daha çabuk unutulan bir şey yokmuş..."

Ağır agir ve kısık ateşte pişer bizim dostluğumuz. sabırla, zamanla…

başında bekleriz ya öylece,

ya da gitsek de uzaklara aklımız hep orda

. aman dibi tutmasın, yanık kokmasın. malzemesini bol tutarız

; sevgi ve ilgi ekleriz kepçe kepçe.

dikkat ederiz az olmasın diye fedakarlığı

. mis gibi muhabbet koksun diye gönlümüzü

… koyarız. tadı tuzu yerinde olsun diye de bir tutam hüzün ekleriz.

bazen ayrılıklar girer araya ama olsun, özleriz.

bu yüzdendir doyumsuz olması, tadının damaklarda kalması.

sevgiyle yoğrulmuş mayası. 3 öğün de sunulsa önümüze,

hiç bıkılmayası. bütün vitaminlere haiz,

enerji deposu. tam kıvamındadır baharatı,

sosu. bizim dostluğumuz

, ana yemek. bizim dostluğumuz yemek sonrası kadayıf,

yeşil fıstıklı. speciel menü, çıtır börek,

dumanı tüten ekmek,

süpriz pasta, sosisli poğaça, bir gece yarısı yapılan

supangle, tencerenin dibinde kalan puding,

bizim dostluğumuz tatlı sonrası, film arası,

bir fincan kahve, dumanıyla tüter kırk yıl sonrası.

.. teşbihte hata yoktur dediler;

bizim dostluğumuz bütün sevdiğimiz lezzetler

.. sevgili dostlarım; siz yoksanız mideme oturur

bütün yemekler. soda da yetişmez imdada

. eksik etmeyin kendinizi soframızdan. eksik etmeyin ki;

sindirelim hayatı rahatça.

ve tadı damağımızda kalsın yaşamın. kıymetini bilmeliyiz

hayatımızdaki insanların. ki kıymet bilinelim.

değer verelim herbirine ki değer verilelim.

Çok şanslıyım sizin gibi dostlara sahip olduğum için ve sizi çok seviyorum… Sevgilerimle,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, Elsen Rasulov

Kendi ihtiyaçlarınız ve arzularınızla ilgili farkındalığınızı şu sorulmayan soruya çevirdiğinizde, belki de;”Ben bu durumda bütünün hayrı için ne yapabilirim?” diye sorduğunuzda, bilinciniz de gelişir.

Bir çok insan ise genelde her durumda şu soruyu sorar;”Burada benim için ne var?” veya ”Ben bundan ne elde edeceğim?”. Yani hemen hemen hepimiz kendi arzularımız, dileklerimiz kişisel fantezilerimizle daha çok ilgileniriz. Pek çoğumuz kendi çıkarı peşindedir.

Ama ”Ben bu durumda bütünün hayrı için ne yapabilirim?” diye sorduğunda perspektif çarpıcı biçimde değişir. Çünkü şimdi, sadece kendi bireysel ihtiyaçlarımıza odaklanıp onlara daralmak yerine , hayatın bir çok formla kendini ifade edişini kapsayacak şekilde kendinizi farkındalıkla genişletmişsinizdir.